۱۲ اَخیش حرف داوود را باور می‌کرد و پیش خودش می‌گفت:‏ ‹حتماً اسرائیلیان خیلی از او متنفرند.‏ پس تا عمر دارد غلام من می‌ماند.‏›

۳ امیران فِلیسطی‌ها گفتند:‏ «این عبرانی‌ها اینجا چه کار می‌کنند؟‏» اَخیش به آن‌ها گفت:‏ «این همان داوود است؛‏ خادم شائول،‏ پادشاه اسرائیل که بیشتر از یک سال است که به من پناه آورده.‏+ من از همان روز اول تا حالا هیچ بدی‌ای در او ندیده‌ام.‏»