۳۳ پادشاه آشفته و پریشان شد و به اتاقی که بالای دروازه بود رفت و در حالی که راه می‌رفت،‏ گریه می‌کرد و می‌گفت:‏ «ای پسرم اَبشالوم،‏ پسرم،‏ پسرم اَبشالوم!‏ کاش که من به جای تو می‌مردم!‏ ای اَبشالوم،‏ پسرم،‏ پسرم!‏»+