۲۴ یوشَع و همهٔ اسرائیلیان،‏ عَخان پسر زِراح را گرفتند + و او را با آن ردا،‏ نقره و شمش طلا که دزدیده بود،‏+ همراه پسران و دخترانش،‏ گاوها* و الاغ‌هایش،‏ گوسفندها و بزهایش و چادرش و هر چه که داشت به درّهٔ عَخور بردند.‏+ ۲۵ یوشَع گفت:‏ «چرا این بلا* را به سر ما آوردی؟‏+ حالا ببین که یَهُوَه چه بلایی به سر تو می‌آورد!‏» بعد همهٔ اسرائیلیان عَخان و خانواده‌اش را سنگسار کردند + و جسدهایشان را در آتش سوزاندند.‏+ ۲۶ بعد روی جسد عَخان سنگ‌های زیادی به شکل تودهٔ بزرگی گذاشتند که هنوز آنجاست.‏ به این ترتیب،‏ آتش خشم یَهُوَه فروکش کرد.‏+ به همین دلیل،‏ آن مکان تا امروز به عنوان درّهٔ عَخور* معروف است.‏

۲۵ داوود در آنجا مذبحی برای یَهُوَه ساخت + و قربانی‌های سوختنی و قربانی‌های شراکت تقدیم کرد.‏ آن وقت،‏ یَهُوَه به دعایی که داوود برای قوم کرد،‏ جواب داد + و بلا از اسرائیلیان دور شد.‏