۴۷ خدای حقیقی انتقام مرا می‌گیرد؛‏+

او قوم‌ها را تحت سلطهٔ من درمی‌آورد،‏

«تا وقتی که دشمنانت را زیر پایت بگذارم،‏+

در سمت راست من بنشین.‏»+

۱۴۴ حمد و سپاس بر یَهُوَه که صخرهٔ من است!‏+

او دست‌هایم را برای مبارزه آموزش می‌دهد،‏

و انگشت‌هایم را برای جنگیدن.‏+

۲ او قلعهٔ من است و همیشه محبت پایدارش* را به من نشان می‌دهد.‏

خدا پناهگاه امن من است و مرا نجات می‌دهد.‏

او سپر من است و من به او پناه برده‌ام؛‏+

اوست که قوم‌ها را تحت تسلّط من قرار می‌دهد.‏+