۳۰ و می‌گفت:‏ «بابِل چه شهر بزرگ و زیبایی است!‏ آیا من آن را با قوّت و قدرت خودم برای نشان دادن شکوه و عظمتم نساخته‌ام تا پایتخت من باشد؟‏»

۳۱ هنوز حرف‌های پادشاه تمام نشده بود که صدایی از آسمان شنیده شد که گفت:‏ «ای نِبوکَدنَصَّرِ پادشاه،‏ این پیام برای توست:‏ ‹سلطنت از تو گرفته شده است.‏+ ۳۲ تو از میان انسان‌ها رانده می‌شوی و با حیوانات وحشی زندگی می‌کنی و مثل گاو علف می‌خوری.‏ تو در همین وضعیت می‌مانی تا این که هفت زمان بگذرد و بدانی که خدای متعال حاکم همهٔ حکومت‌های بشری است و او حکمرانی را به هر کسی که بخواهد می‌دهد.‏›»+