۲ اگر مردی برای یَهُوَه نذر کند + یا سوگند بخورد + که از چیزی یا کاری بپرهیزد،‏ نباید قولش را بشکند،‏+ بلکه باید هر چه را که قول داده است انجام دهد.‏+

۴ هر وقت قولی به خدا می‌دهی،‏ در عمل کردن به آن تأخیر نکن،‏+ چون خدا از احمقان خوشش نمی‌آید.‏+ پس به قولت عمل کن.‏+

۶ نگذار حرفی از دهانت بیرون بیاید که تو را به گناه بکشاند + و در حضور فرشتهٔ* خدا نگو که ندانسته قول دادی.‏+ چرا باید با چنین حرفی خدای حقیقی را خشمگین کنی و او دسترنج تو را از بین ببرد؟‏+

۳۳ «همچنین شنیده‌اید که در قدیم به مردم گفته می‌شد:‏ ‹قسم دروغ نخورید + و به هر قولی که به یَهُوَه* می‌دهید،‏ وفا کنید.‏›+