۱۳ «‹وقتی روی تخت خوابیده بودم،‏ در همان رؤیا دیده‌بانی دیدم،‏ موجودی مقدّس که از آسمان پایین می‌آمد.‏+ ۱۴ او با صدای بلند گفت:‏ «درخت را ببُرید + و شاخه‌هایش را قطع کنید!‏ برگ‌ها و میوه‌هایش را به زمین بریزید تا حیوانات از زیر آن و پرندگان از روی شاخه‌هایش فرار کنند.‏ ۱۵ ولی بگذارید کُندهٔ درخت و ریشه‌هایش در زمین بین علف‌ها بماند و آن را با نوار آهنی و نوار مسی ببندید.‏ بگذارید شبنم آسمان آن را تر کند و با حیوانات در بین علف‌های زمین زندگی کند،‏*‏+ ۱۶ و عقل* انسانی آن به عقل* حیوانی تبدیل شود تا این که هفت زمان بگذرد.‏+

۲۴ بعضی از آن‌ها با شمشیر کشته می‌شوند و بقیهٔ آن‌ها به تمام سرزمین‌های بیگانه به اسارت برده خواهند شد.‏+ اورشلیم زیر پای ملت‌ها* لگدمال خواهد شد تا وقتی که دوران تعیین‌شده برای ملت‌ها* به پایان برسد.‏+