۳۱ هنوز حرف‌های پادشاه تمام نشده بود که صدایی از آسمان شنیده شد که گفت:‏ «ای نِبوکَدنَصَّرِ پادشاه،‏ این پیام برای توست:‏ ‹سلطنت از تو گرفته شده است.‏+ ۳۲ تو از میان انسان‌ها رانده می‌شوی و با حیوانات وحشی زندگی می‌کنی و مثل گاو علف می‌خوری.‏ تو در همین وضعیت می‌مانی تا این که هفت زمان بگذرد و بدانی که خدای متعال حاکم همهٔ حکومت‌های بشری است و او حکمرانی را به هر کسی که بخواهد می‌دهد.‏›»+

۳۳ در همان لحظه آن گفته در مورد نِبوکَدنَصَّر به تحقق رسید.‏ او از میان انسان‌ها رانده شد و مثل گاوها شروع به خوردن علف کرد و بدنش با شبنم آسمان خیس می‌شد تا این که موهایش مثل پرهای عقاب بلند و ناخن‌هایش مثل چنگال پرندگان شد.‏+