۷ من این میل و اشتیاق را در دلشان به وجود می‌آورم که مرا خوب بشناسند و بدانند که من یَهُوَه هستم.‏+ آن‌ها قوم من می‌شوند و من خدای آن‌ها می‌شوم،‏+ چون با تمام دلشان به سوی من برمی‌گردند.‏›»+

۳۴ یَهُوَه می‌گوید:‏ «در آن زمان،‏ دیگر لازم نیست که کسی به همنوع* یا برادرش تعلیم بدهد و بگوید،‏ ‹یَهُوَه را بشناس!‏›+ چون همه،‏ از کوچک تا بزرگ،‏ مرا خواهند شناخت.‏+ من هم خطاهایشان را می‌بخشم و گناهانشان را دیگر به یاد نمی‌آورم.‏»+