۲۴ «وقتی یک روح ناپاک از وجود شخص بیرون می‌آید،‏ برای مدتی به بیابان‌های بی‌آب و علف می‌رود تا جایی برای استراحت پیدا کند.‏ اما چون جای مناسبی پیدا نمی‌کند با خودش می‌گوید:‏ ‹سراغ همان کسی برمی‌گردم که از وجودش بیرون آمدم.‏›+ ۲۵ وقتی برمی‌گردد،‏ می‌بیند که آن شخص مثل خانه‌ای جاروشده و مرتب است.‏ ۲۶ بعد می‌رود و هفت روح دیگر را که شریرتر از خودش هستند می‌آورد و با هم به وجود آن شخص وارد می‌شوند و آنجا ساکن می‌شوند.‏ در نتیجه وضعیت آن شخص از اولش هم بدتر می‌شود.‏»