۲۹ وقتی عیسی و شاگردانش از شهر اَریحا بیرون می‌رفتند،‏ جمعیت بزرگی دنبال عیسی راه افتاد.‏ ۳۰ دو مرد نابینا که کنار راه نشسته بودند،‏ شنیدند که عیسی از آنجا عبور می‌کند.‏ پس فریاد زدند و گفتند:‏ «ای سَرور،‏ ای پسر داوود،‏ به ما رحم کن!‏»+ ۳۱ اما مردمی که آنجا بودند آن‌ها را سرزنش کردند و به آن‌ها گفتند که ساکت شوند؛‏ با این حال،‏ آن دو نفر بلندتر فریاد می‌زدند و می‌گفتند:‏ «ای سَرور،‏ ای پسر داوود،‏ به ما رحم کن!‏» ۳۲ عیسی ایستاد و آن دو نفر را صدا کرد و گفت:‏ «می‌خواهید برایتان چه کار کنم؟‏» ۳۳ آن‌ها جواب دادند:‏ «سَرور،‏ چشم‌هایمان را شفا بده تا بتوانیم ببینیم.‏» ۳۴ عیسی دلش به حالشان سوخت و چشم‌هایشان را لمس کرد.‏+ همان لحظه،‏ چشم‌های آن‌ها بینا شد و دنبال او رفتند.‏

۳۵ وقتی عیسی به اَریحا نزدیک می‌شد،‏ مرد کوری کنار راه نشسته بود و گدایی می‌کرد.‏+ ۳۶ او صدای جمعیتی را که از آنجا رد می‌شدند شنید و پرسید که چه خبر است.‏ ۳۷ مردم به او گفتند:‏ «عیسای ناصری از اینجا رد می‌شود!‏» ۳۸ او فوراً فریاد زد و گفت:‏ «ای عیسی،‏ ای پسر داوود،‏ به من رحم کن!‏» ۳۹ کسانی که جلوتر از بقیه می‌رفتند،‏ او را سرزنش کردند و گفتند که ساکت شود،‏ اما او حتی بیشتر فریاد می‌زد و می‌گفت:‏ «ای پسر داوود،‏ به من رحم کن!‏» ۴۰ عیسی ایستاد و گفت:‏ «او را پیش من بیاورید.‏» وقتی آن مرد نزدیک شد،‏ عیسی از او پرسید:‏ ۴۱ «می‌خواهی برایت چه کار کنم؟‏» او گفت:‏ «سَرور،‏ کاری کن که دوباره بتوانم ببینم.‏» ۴۲ عیسی به او گفت:‏ «بینا شو!‏ ایمانت تو را شفا داده!‏»+ ۴۳ آن مرد کور همان لحظه بینا شد و در حالی که خدا را تمجید می‌کرد به دنبال عیسی رفت.‏+ همهٔ کسانی هم که این اتفاق را دیدند خدا را تمجید کردند.‏+