۲۰ بذری که روی زمین پر از سنگ افتاد،‏ حکایت کسی است که کلام را می‌شنود و فوراً آن را با شادی قبول می‌کند،‏+ ۲۱ ولی چون ریشه‌ای در خودش ندارد،‏ فقط برای مدت کوتاهی دوام می‌آورد و وقتی به خاطر کلام،‏ با مصیبت و آزار روبرو شود،‏ فوراً لغزش می‌خورد.‏

۱۶ بذرهایی که روی زمین پر از سنگ افتادند،‏ حکایت کسانی است که به محض شنیدن کلام،‏ با شادی آن را می‌پذیرند،‏+ ۱۷ ولی چون ریشه‌ای در خودشان ندارند،‏ فقط برای مدت کوتاهی دوام می‌آورند و وقتی به خاطر کلام،‏ با مصیبت و آزار روبرو می‌شوند،‏ فوراً لغزش می‌خورند.‏