۳۱ آن وقت،‏ یَهُوَه چشمان بَلعام را باز کرد + و او فرشتهٔ یَهُوَه را دید که سر راهش ایستاده است و شمشیری در دست دارد.‏ پس او فوراً به خاک افتاد و سرش را بر زمین گذاشت.‏

۳۴ بَلعام به فرشتهٔ یَهُوَه گفت:‏ «من گناه کرده‌ام،‏ چون نمی‌دانستم که تو سر راهم ایستاده‌ای.‏ حالا اگر کار من از دید تو درست نیست،‏ برمی‌گردم.‏»

۸ پنج پادشاه مِدیان به نام‌های اِوی،‏ راقِم،‏ صور،‏ حور و رِبَع هم در میان کشته‌شدگان بودند.‏ آن‌ها بَلعام + پسر بِعور را هم با شمشیر کشتند.‏