۱۶ بعد صدای بلندی از مکان مقدّس شنیدم + که به آن هفت فرشته گفت:‏ «بروید و خشم خدا را که در آن هفت کاسه است روی زمین بریزید.‏»+

۱۲ فرشتهٔ ششم کاسه‌اش را در رود بزرگ فُرات خالی کرد؛‏+ آب‌های رودخانه خشک شد + تا راه برای پادشاهانی + که از شرق* می‌آیند آماده شود.‏

۱۷ یکی از آن هفت فرشته که هفت کاسه داشتند پیش من آمد + و گفت:‏ «بیا تا به تو نشان دهم که آن فاحشهٔ بزرگ که روی آب‌های فراوان نشسته،‏ چطور داوری می‌شود؛‏+

۱۵ آن فرشته به من گفت:‏ «آب‌هایی که دیدی،‏ یعنی آب‌هایی که آن فاحشه رویشان نشسته،‏ مظهر قوم‌ها و جمعیت‌ها و ملت‌ها و زبان‌ها هستند.‏+