حِزقیال

فهرست محتوا

۱
- حِزْقیال در بابِل رؤیاهایی از طرف خدا می‌بیند (‏۱-‏۳)‏
- رؤیایی در مورد ارابهٔ آسمانی یَهُوَه (‏۴-‏۲۸)‏
  - طوفان،‏ ابر و آتش (‏۴)‏
  - چهار موجود زنده (‏۵-‏۱۴)‏
  - چهار چرخ (‏۱۵-‏۲۱)‏
  - صفحهٔ بزرگی که مثل بلور می‌درخشد (‏۲۲-‏۲۴)‏
  - تخت پادشاهی یَهُوَه (‏۲۵-‏۲۸)‏
۲
- خدا حِزْقیال را به عنوان پیامبر انتخاب می‌کند (‏۱-‏۱۰)‏
  - «چه گوش بدهند چه ندهند» (‏۵)‏
  - طومار مرثیه‌ها (‏۹،‏ ۱۰)‏
۳
- حِزْقیال باید طوماری را که خدا داده،‏ بخورد (‏۱-‏۱۵)‏
- حِزْقیال به عنوان دیده‌بان تعیین می‌شود (‏۱۶-‏۲۷)‏
  - دیده‌بانی که هشدار ندهد،‏ خون به گردن دارد (‏۱۸-‏۲۱)‏
۴
- تصویری از محاصره شدن اورشلیم (‏۱-‏۱۷)‏
  - حِزْقیال باید گناهان مردم را برای ۳۹۰ روز و بعد برای ۴۰ روز به گردن بگیرد (‏۴-‏۷)‏
۵
- پیشگویی سقوط اورشلیم (‏۱-‏۱۷)‏
  - حِزْقیال موهای تراشیده‌شده‌اش را به سه قسمت تقسیم می‌کند (‏۱-‏۴)‏
  - اورشلیم از ملت‌های اطراف شریرتر است (‏۷-‏۹)‏
  - سرکشان به سه طریق تنبیه می‌شوند (‏۱۲)‏
۶
- پیشگویی به ضدّ کوه‌های اسرائیل (‏۱-‏۱۴)‏
  - نابودی بت‌های نفرت‌انگیز (‏۴-‏۶)‏
  - «خواهید فهمید که من یَهُوَه هستم» (‏۷)‏
۷
- پایان کار رسیده است (‏۱-‏۲۷)‏
  - بلایی بی‌سابقه (‏۵)‏
  - طلا و نقره در خیابان‌ها ریخته می‌شود (‏۱۹)‏
  - معبد بی‌حرمت می‌شود (‏۲۲)‏
۸
- حِزْقیال در رؤیایی به اورشلیم برده می‌شود (‏۱-‏۴)‏
- کارهای نفرت‌انگیز در معبد دیده می‌شود (‏۵-‏۱۸)‏
  - زنانی که برای خدایشان تَمّوز گریه می‌کنند (‏۱۴)‏
  - مردانی که خورشید را می‌پرستند (‏۱۶)‏
۹
- شش مرد با سلاح‌هایی برای نابودی و مردی با قلم و مرکّب (‏۱-‏۱۱)‏
  - داوری مردم باید از معبد شروع شود (‏۶)‏
۱۰
- از میان چرخ‌ها زغال‌های افروخته برداشته می‌شود (‏۱-‏۸)‏
- توصیف کَرّوبیان و چرخ‌ها (‏۹-‏۱۷)‏
- جلال یَهُوَه معبد را ترک می‌کند (‏۱۸-‏۲۲)‏
۱۱
- بزرگان قوم محکوم می‌شوند (‏۱-‏۱۳)‏
  - شهر به یک دیگ تشبیه می‌شود (‏۳-‏۱۲)‏
- وعدهٔ برگشتن قوم به سرزمینشان (‏۱۴-‏۲۱)‏
  - داشتن «روحیه‌ای تازه» (‏۱۹)‏
- جلال یَهُوَه اورشلیم را ترک می‌کند (‏۲۲،‏ ۲۳)‏
- حِزْقیال در رؤیا به کلده برده می‌شود (‏۲۴،‏ ۲۵)‏
۱۲
- تبعید شدن قوم به تصویر کشیده می‌شود (‏۱-‏۲۰)‏
  - بار سفر برای تبعیدیان (‏۱-‏۷)‏
  - حاکم اورشلیم در تاریکی شهر را ترک می‌کند (‏۸-‏۱۶)‏
  - نانِ اضطراب و آبِ ترس و وحشت (‏۱۷-‏۲۰)‏
- ضرب‌المثلی گمراه‌کننده باطل می‌شود (‏۲۱-‏۲۸)‏
  - «همهٔ سخنانم بدون تأخیر به انجام خواهد رسید» (‏۲۸)‏
۱۳
- پیامی به ضدّ پیامبران دروغین (‏۱-‏۱۶)‏
  - دیوارهایی که رویشان با گچ سفید شده،‏ فرو می‌ریزند (‏۱۰-‏۱۲)‏
- پیشگویی به ضدّ زنانی که قوم را فریب می‌دهند (‏۱۷-‏۲۳)‏
۱۴
- بت‌پرستان محکوم می‌شوند (‏۱-‏۱۱)‏
- اورشلیم از بلاهایی که بر سرش می‌آید،‏ نمی‌تواند فرار کند (‏۱۲-‏۲۳)‏
  - نوح،‏ دانیال و ایّوب درستکار هستند (‏۱۴،‏ ۲۰)‏
۱۵
- اورشلیم یک درخت انگور بی‌فایده است (‏۱-‏۸)‏
۱۶
- عشق خدا نسبت به اورشلیم (‏۱-‏۶۳)‏
  - اورشلیم مثل نوزادی رهاشده بود (‏۱-‏۷)‏
  - خدا به او زیبایی می‌دهد و با او عهد می‌بندد (‏۸-‏۱۴)‏
  - اورشلیم به یَهُوَه خیانت می‌کند (‏۱۵-‏۳۴)‏
  - او مثل زنی خیانتکار مجازات می‌شود (‏۳۵-‏۴۳)‏
  - اورشلیم از سامره و سُدوم فاسدتر است (‏۴۴-‏۵۸)‏
  - خدا عهدی را که با اورشلیم بسته بود به یاد می‌آورد (‏۵۹-‏۶۳)‏
۱۷
- معمایی دربارهٔ دو عقاب و یک درخت انگور (‏۱-‏۲۱)‏
- شاخه‌ای نازک و لطیف به درخت سِدر باشکوهی تبدیل می‌شود (‏۲۲-‏۲۴)‏
۱۸
- هر کس جوابگوی گناهان خودش است (‏۱-‏۳۲)‏
  - هر کسی که گناه کند،‏ اوست که می‌میرد (‏۴)‏
  - پسر به خاطر گناهان پدرش مقصر شناخته نمی‌شود (‏۱۹،‏ ۲۰)‏
  - خدا از مردن کسی که شریر است خوشحال نمی‌شود (‏۲۳)‏
  - کسی که توبه می‌کند،‏ زنده می‌ماند (‏۲۷،‏ ۲۸)‏
۱۹
- نوحه‌ای در مورد رئیسان اسرائیل (‏۱-‏۱۴)‏
۲۰
- تاریخچه‌ای از سرکشی‌های قوم اسرائیل (‏۱-‏۳۲)‏
- وعدهٔ بازگشت قوم اسرائیل به سرزمینشان (‏۳۳-‏۴۴)‏
- پیشگویی به ضدّ سرزمین جنوب (‏۴۵-‏۴۹)‏
۲۱
- یَهُوَه شمشیرش را از غلافش درآورده است (‏۱-‏۱۷)‏
- حملهٔ پادشاه بابِل به اورشلیم (‏۱۸-‏۲۴)‏
- حاکم شریر اسرائیل باید برکنار شود (‏۲۵-‏۲۷)‏
  - «تاج را از سرت بردار» (‏۲۶)‏
  - ‹وقتی کسی که قانوناً حق حکمرانی دارد بیاید› (‏۲۷)‏
- شمشیری به ضدّ عَمّونیان (‏۲۸-‏۳۲)‏
۲۲
- اورشلیم،‏ شهری که ساکنانش خون به گردن دارند (‏۱-‏۱۶)‏
- اسرائیل مثل تفاله‌ای بی‌ارزش است (‏۱۷-‏۲۲)‏
- رهبران و افراد قوم اسرائیل محکوم می‌شوند (‏۲۳-‏۳۱)‏
۲۳
- دو خواهر خیانتکار (‏۱-‏۴۹)‏
  - اُهوله با آشور زنا می‌کند (‏۵-‏۱۰)‏
  - اُهولیبه با بابِل و مصر همخواب می‌شود (‏۱۱-‏۳۵)‏
  - مجازات آن دو خواهر (‏۳۶-‏۴۹)‏
۲۴
- اورشلیم مثل دیگی زنگ‌زده است (‏۱-‏۱۴)‏
- مرگ زن حِزْقیال نشانه‌ای است (‏۱۵-‏۲۷)‏
۲۵
- پیشگویی به ضدّ عَمّون (‏۱-‏۷)‏
- پیشگویی به ضدّ موآب (‏۸-‏۱۱)‏
- پیشگویی به ضدّ اَدوم (‏۱۲-‏۱۴)‏
- پیشگویی به ضدّ فِلیسطی‌ها (‏۱۵-‏۱۷)‏
۲۶
- پیشگویی به ضدّ صور (‏۱-‏۲۱)‏
  - «جایی برای خشک کردن تورهای ماهیگیری» (‏۵،‏ ۱۴)‏
  - ریختن سنگ‌ها و خاک در دریا (‏۱۲)‏
۲۷
- نوحه‌ای در وصف غرق شدن کشتی صور (‏۱-‏۳۶)‏
۲۸
- پیشگویی به ضدّ پادشاه صور (‏۱-‏۱۰)‏
  - «من یک خدا هستم» (‏۲،‏ ۹)‏
- نوحه‌ای در وصف پادشاه صور (‏۱۱-‏۱۹)‏
  - «تو در باغ خدا یعنی در عدن بودی» (‏۱۳)‏
  - کَرّوبی مسح‌شدهٔ نگهبان (‏۱۴)‏
  - «به کارهای بد رو آوردی» (‏۱۵)‏
- پیشگویی به ضدّ صیدون (‏۲۰-‏۲۴)‏
- اسرائیل روزی به حالت سابقش برمی‌گردد (‏۲۵،‏ ۲۶)‏
۲۹
- پیشگویی به ضدّ فرعون (‏۱-‏۱۶)‏
- مصر به عنوان پاداش به بابِل داده می‌شود (‏۱۷-‏۲۱)‏
۳۰
- پیشگویی به ضدّ مصر (‏۱-‏۱۹)‏
  - پیشگویی حملهٔ نِبوکَدنَصَّر (‏۱۰)‏
- فرعون از قدرت می‌افتد (‏۲۰-‏۲۶)‏
۳۱
- سقوط مصر،‏ یعنی آن درخت سِدر بلند (‏۱-‏۱۸)‏
۳۲
- نوحه‌ای در وصف فرعون و مصر (‏۱-‏۱۶)‏
- مصر با ملت‌های ختنه‌نشدهٔ دیگر به گور می‌رود (‏۱۷-‏۳۲)‏
۳۳
- مسئولیت‌های دیده‌بان (‏۱-‏۲۰)‏
- خبرهایی در رابطه با سقوط اورشلیم (‏۲۱،‏ ۲۲)‏
- پیامی برای ساکنان شهرهای ویران‌شده (‏۲۳-‏۲۹)‏
- مردم مطابق پیام یَهُوَه عمل نمی‌کنند (‏۳۰-‏۳۳)‏
  - حِزْقیال مثل کسی است که «با صدای زیبا آواز عاشقانه می‌خواند» (‏۳۲)‏
  - «آن‌ها خواهند فهمید که یک پیامبر در بینشان بوده» (‏۳۳)‏
۳۴
- پیشگویی به ضدّ شبانان اسرائیل (‏۱-‏۱۰)‏
- یَهُوَه از گوسفندان خود مراقبت می‌کند (‏۱۱-‏۳۱)‏
  - «خادمم داوود» شبانشان می‌شود (‏۲۳)‏
  - «پیمان صلح» (‏۲۵)‏
۳۵
- پیشگویی به ضدّ منطقهٔ کوهستانی سِعیر (‏۱-‏۱۵)‏
۳۶
- پیشگویی دربارهٔ کوه‌های اسرائیل (‏۱-‏۱۵)‏
- برگرداندن قوم اسرائیل به سرزمینشان (‏۱۶-‏۳۸)‏
  - «من نام عظیم خود را تقدیس خواهم کرد» (‏۲۳)‏
  - «مثل باغ عدن» (‏۳۵)‏
۳۷
- رؤیای درّه‌ای پر از استخوان‌های خشک (‏۱-‏۱۴)‏
- دو چوبی که به هم پیوسته می‌شوند (‏۱۵-‏۲۸)‏
  - یک ملت با یک پادشاه (‏۲۲)‏
  - عهد صلح تا ابد (‏۲۶)‏
۳۸
- حملهٔ جوج به اسرائیل (‏۱-‏۱۶)‏
- یَهُوَه از جوج خشمگین می‌شود (‏۱۷-‏۲۳)‏
  - ‹ملت‌ها خواهند فهمید که من یَهُوَه هستم› (‏۲۳)‏
۳۹
- نابودی جوج و لشکرش (‏۱-‏۱۰)‏
- کشته‌شدگان در درّهٔ هامون‌جوج دفن می‌شوند (‏۱۱-‏۲۰)‏
- برگرداندن اسرائیلیان به سرزمینشان (‏۲۱-‏۲۹)‏
  - یَهُوَه به فراوانی از روحش به اسرائیلیان می‌دهد (‏۲۹)‏
۴۰
- حِزْقیال در رؤیایی به اسرائیل برده می‌شود (‏۱،‏ ۲)‏
- معبدی که حِزْقیال در رؤیا می‌بیند (‏۳،‏ ۴)‏
- صحن‌ها و دروازه‌های معبد (‏۵-‏۴۷)‏
  - دروازهٔ شرقی که در صحن بیرونی معبد است (‏۶-‏۱۶)‏
  - صحن بیرونی معبد؛‏ دروازه‌های دیگر (‏۱۷-‏۲۶)‏
  - صحن داخلی و دروازه‌های آن (‏۲۷-‏۳۷)‏
  - اتاق‌های مختلف معبد (‏۳۸-‏۴۶)‏
  - مذبح (‏۴۷)‏
- ایوان معبد (‏۴۸،‏ ۴۹)‏
۴۱
- نگاه کلّی به معبد (‏۱-‏۴)‏
- دیوار معبد و اتاقک‌های دورتادور آن (‏۵-‏۱۱)‏
- ساختمان سمت غربی (‏۱۲)‏
- اندازه‌گیری ساختمان‌ها (‏۱۳-‏۱۵الف)‏
- اتاق‌های مقدّس معبد (‏۱۵ب-‏۲۶)‏
۴۲
- اتاق‌های غذاخوری (‏۱-‏۱۴)‏
- اندازه‌گیری چهار طرف محوطهٔ معبد (‏۱۵-‏۲۰)‏
۴۳
- جلال یَهُوَه معبد را پر می‌کند (‏۱-‏۱۲)‏
- مذبح (‏۱۳-‏۲۷)‏
۴۴
- دروازهٔ شرقی باید بسته بماند (‏۱-‏۳)‏
- قوانینی دربارهٔ غیراسرائیلیان (‏۴-‏۹)‏
- قوانینی دربارهٔ لاویان و کاهنان (‏۱۰-‏۳۱)‏
۴۵
- سهم مقدّس و شهر خدا (‏۱-‏۶)‏
- زمین حاکم (‏۷،‏ ۸)‏
- بزرگان اسرائیل باید صادق باشند (‏۹-‏۱۲)‏
- هدیه‌های اسرائیلیان و حاکمشان (‏۱۳-‏۲۵)‏
۴۶
- تقدیم قربانی و هدیه‌های مختلف در مناسبت‌های ویژه (‏۱-‏۱۵)‏
- ملکِ موروثی حاکم (‏۱۶-‏۱۸)‏
- اتاق‌هایی برای پختن گوشت قربانی‌ها (‏۱۹-‏۲۴)‏
۴۷
- نهری که از معبد جاری است (‏۱-‏۱۲)‏
  - عمق آب به‌تدریج بیشتر می‌شود (‏۲-‏۵)‏
  - آب دریای مرده شیرین می‌شود (‏۸-‏۱۰)‏
  - باتلاق‌هایی که آبشان شیرین نمی‌شود (‏۱۱)‏
  - درخت‌هایی که ‹میوهٔ آن‌ها برای غذا و برگ‌هایشان برای درمان استفاده خواهد شد› (‏۱۲)‏
- مرزهای سرزمین اسرائیل (‏۱۳-‏۲۳)‏
۴۸
- تقسیم سرزمین (‏۱-‏۲۹)‏
- ۱۲ دروازهٔ شهر (‏۳۰-‏۳۵)‏
  - شهری به اسم «یَهُوَه آنجاست» (‏۳۵)‏