بخش ۵
نزد «شبان و ناظر جانهایتان» بازگردید
آیا شما نیز با بعضی از مشکلاتی که در این بروشور بدانها اشاره شد، روبرویید؟ اگر چنین است، بدانید که بسیاری از خادمان وفادار خدا، چه در روزگار باستان چه در روزگار ما، با چنین مشکلاتی مواجه بودهاند. اما همان طور که آنان به کمک یَهُوَه بر این مشکلات فائق آمدند، شما نیز میتوانید چنین کنید.
در راه بازگشت به سوی یَهُوَه، او حامی و پشتیبانتان خواهد بود
اطمینان داشته باشید که در راه بازگشت به سوی یَهُوَه، او حامی و پشتیبانتان خواهد بود. یَهُوَه به شما کمک میکند تا بر نگرانیها فائق آیید، رنجش را از دل بیرون کنید و از آرامش دل و وجدانی آسوده برخوردار شوید. این امر شور و شوق لازم را در شما ایجاد میکند تا بار دیگر یَهُوَه را دوشادوش همایمانانتان خدمت کنید. بدین سان شما همچون برخی از مسیحیان قرن اول خواهید بود که پِطرُس رسول به آنان نوشت: «شما مانند گوسفندانی بودید که به بیراهه رفتهاند، اما حال نزد شبان و ناظر جانهایتان بازگشتهاید.»—۱پِطرُس ۲:۲۵؛ پاورقی.
بازگشت نزد یَهُوَه، حقیقتاً بهترین تصمیمی است که میتوانید بگیرید. چرا؟ زیرا این عمل شما، دل او را بسیار شاد میسازد. (امثال ۲۷:۱۱) آری، اعمال ما بر احساسات یَهُوَه تأثیر مستقیم دارد. با این حال، یَهُوَه ما را مجبور نمیکند که او را دوست بداریم و به او خدمت کنیم. (تَثنیه ۳۰:۱۹، ۲۰) یک محقق کتاب مقدّس چنین میگوید: «دریچهٔ دل از بیرون دستگیرهای ندارد. باید آن را از درون باز کرد.» وقتی ما یَهُوَه را با عشق و محبت میپرستیم، به اصطلاح دریچهٔ دلمان را به روی او باز میکنیم. به این ترتیب، به یَهُوَه هدیهای پرارزش میدهیم و او را بسیار شاد میسازیم. وقتی یَهُوَه را چنان که شایستهٔ اوست، میپرستیم، خود نیز از شادیای فوقالعاده برخوردار میشویم.—اعمال ۲۰:۳۵؛ مکاشفه ۴:۱۱.
به علاوه، هنگامی که خدمت مسیحی خود را از سر میگیرید، نیازهای روحانی خود را نیز برطرف میسازید. (مَتّی ۵:۳) از چه نظر؟ مردم دنیا از خود میپرسند: «ما روی این کرهٔ خاکی چه میکنیم؟» آری، انسانها میخواهند بدانند مقصود از زندگی چیست؛ زیرا یَهُوَه این نیاز را در آنان قرار داده است. او ما را به گونهای آفریده است که با خدمت به او، زندگیای هدفمند و رضایتبخش داشته باشیم. هیچ چیز در زندگی، ما را به اندازهٔ این که یَهُوَه را از روی عشق و محبت بپرستیم، خرسند و سعادتمند نمیسازد.—مزمور ۶۳:۱-۵.
اطمینان داشته باشید که یَهُوَه از صمیم دل میخواهد که شما نزد او باز گردید. چرا میتوانید از این امر مطمئن باشید؟ همین بروشوری را که در دست دارید در نظر بگیرید. این بروشور با دعاهای بسیار و بهدقت تهیه شده است. سپس کسی، احتمالاً پیری مسیحی یا یکی دیگر از همایمانانتان، توجه شما را به آن جلب کرد. شما نیز بر آن شدید که آن را بخوانید و به پیام آن توجه کنید. همهٔ اینها گواهی بر این امر است که یَهُوَه شما را از خاطر دور نداشته است و حتی شما را با ملاطفت به سوی خود میکشد.—یوحنا ۶:۴۴.
دانستن این که یَهُوَه هرگز خادمانی را که از او دور شدهاند از یاد نمیبرد، مایهٔ تسلّی و دلگرمی ماست. خواهری به نام دونا بهخوبی به این حقیقت پی برد. او گفت: «من تدریجاً از حقیقت دور شدم، اما اغلب در مورد مزمور ۱۳۹:۲۳، ۲۴ فکر میکردم که میگوید: ‹خدایا مرا بیازما و دلم را بشناس؛ مرا امتحان کن و دغدغههایم را بدان. ببین که آیا در من راه اندوهبار هست، و به راه جاودانی هدایتم فرما.› من میدانستم که دنیا جای من نیست و هرگز نتوانستم جای خود را در دنیا پیدا کنم. میدانستم که جایم فقط در میان پرستندگان یَهُوَه است. رفتهرفته متوجه شدم که یَهُوَه هیچ گاه مرا ترک نکرده بود. من بودم که باید راه بازگشت را مییافتم. چقدر خوشحالم که این قدم مهم را برداشتم!»
«رفتهرفته متوجه شدم که یَهُوَه هیچ گاه مرا ترک نکرده بود. من بودم که باید راه بازگشت را مییافتم»
دعای خالصانهٔ ما این است که شما بار دیگر طعم «شادی خداوند» را بچشید. (نِحِمیا ۸:۱۰) شما هرگز از بازگشتن نزد یَهُوَه افسوس نخواهید خورد.