خصوصیات نادرست
مسیحیان باید از چه خصوصیاتی دوری کنند؟
بزدلی
بی‌احترامی
به «بی‌احترامی» مراجعه شود.
بیش از حد خود را درستکار دانستن
جا ۷:۱۶؛ مت ۷:۱-۵؛ رو ۱۴:۴، ۱۰-۱۳
اش ۶۵:۵؛ لو ۶:۳۷ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
مت ۱۲:۱-۷—عیسی افراط‌گرایی فَریسیان را برملا کرد.
لو ۱۸:۹-۱۴—عیسی با مَثَلی نشان داد کسانی که خود را بیش از حد درستکار می‌دانند مورد رضایت یَهُوَه قرار نمی‌گیرند.
پول‌دوستی
مت ۶:۲۴؛ ۱تی ۶:۱۰؛ عب ۱۳:۵
۱یو ۲:۱۵، ۱۶ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
ای ۳۱:۲۴-۲۸—ایّوب ثروتمند بود، اما خدا را بیشتر از ثروتش دوست داشت.
مر ۱۰:۱۷-۲۷—مرد جوانِ ثروتمندی به خاطر عشق به دارایی‌اش نتوانست از آن دل بکند و پیرو عیسی شود.
ترس از انسان
مز ۱۱۸:۶؛ ام ۲۹:۲۵؛ مت ۱۰:۲۸
گزارشاتی در این رابطه:
اعد ۱۳:۲۵-۳۳—ده جاسوس اسرائیلی از دشمنانشان ترسیدند و ترس را به دیگر اسرائیلیان منتقل کردند.
مت ۲۶:۶۹-۷۵—پِطرُس رسول به دلیل ترس از انسان سه بار عیسی را انکار کرد.
تنبلی
ام ۶:۶-۱۱؛ جا ۱۰:۱۸؛ رو ۱۲:۱۱
ام ۱۰:۲۶؛ ۱۹:۱۵؛ ۲۶:۱۳ ملاحظه شود.
تندخویی
تهمت و بدگمانی
گزارشی در این رابطه:
۱سم ۱۸:۶-۹؛ ۲۰:۳۰-۳۴—شائول پادشاه نسبت به وفاداری داوود بدگمان شد و سعی کرد یوناتان بر ضدّ داوود برانگیزد.
حسادت
غلا ۵:۲۶؛ تی ۳:۳ ملاحظه شود.
به «حسادت» مراجعه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
پی ۲۶:۱۲-۱۵—یَهُوَه اسحاق را به خاطر سخت‌کوشی‌اش برکت داد و فلسطی‌ها به او حسادت کردند.
۱پا ۲۱:۱-۱۹—اَخاب پادشاه باغ انگور نابوت را می‌خواست و از روی طمع، به دروغ نابوت را متهم کرد و به قتل رساند.
خشم و عصبانیت
مز ۳۷:۸، ۹؛ ام ۲۹:۲۲؛ کو ۳:۸
ام ۱۴:۱۷؛ ۱۵:۱۸ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
پی ۳۷:۱۸، ۱۹، ۲۳، ۲۴، ۳۱-۳۵—برادران یوسِف به او حمله کردند، او را به عنوان برده فروختند و یعقوب را فریب دادند تا فکر کند پسر عزیزش مرده است.
پی ۴۹:۵-۷—شَمعون و لاوی به خاطر خشم و غضبشان توبیخ شدند.
۱سم ۲۰:۳۰-۳۴—شائول پادشاه از روی عصبانیت به پسرش یوناتان توهین کرد و سعی کرد او را بکشد.
۱سم ۲۵:۱۴-۱۷—نابال سر مردان داوود داد کشید و به آن‌ها توهین کرد و در نتیجه خاندانش را به خطر انداخت.
خودپسندی
ام ۳:۷؛ ۲۶:۱۲؛ رو ۱۲:۱۶ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
۲سم ۱۵:۱-۶—اَبشالوم به خودش می‌بالید و سعی می‌کرد دل مردم را به دست بیاورد.
دان ۴:۲۹-۳۲—نِبوکَدنَصَّر پادشاه مغرور شد و یَهُوَه او را مجازات کرد.
دعوا؛ مرافعه
ام ۲۶:۲۰؛ ۱تی ۳:۲، ۳؛ تی ۳:۲
ام ۱۵:۱۸؛ ۱۷:۱۴؛ ۲۷:۱۵؛ یع ۳:۱۷، ۱۸ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
پی ۱۳:۵-۹—بین چوپانان ابراهیم و چوپانان لوط دعوا شد، اما ابراهیم اختلاف بین آن‌ها را حل کرد.
دا ۸:۱-۳—مردان اِفرایِم با جِدعون مشاجره کردند، ولی به دلیل تواضع جِدعون آرام شدند.
ریاکاری
به «ریاکاری» مراجعه شود.
سختدلی
تث ۱۵:۷، ۸؛ مت ۱۹:۸؛ ۱یو ۳:۱۷
گزارشاتی در این رابطه:
پی ۴۲:۲۱-۲۴—برادران یوسِف به دلیل سختدلی و رفتار بی‌رحمانه‌شان پشیمان شدند.
مر ۳:۱-۶—عیسی از سنگدلی فَریسیان ناراحت شد.
سرکشی
۱سم ۱۵:۲۳؛ یه ۴، ۸، ۱۰، ۱۱
تث ۲۱:۱۸-۲۱؛ مز ۷۸:۷، ۸؛ تی ۱:۱۰ ملاحظه شود.
طمع
به «طمع» مراجعه شود.
غرور؛ تکبّر
به «غرور» مراجعه شود.
کینه
۱سم ۳۰:۶؛ اف ۴:۳۱؛ کو ۳:۱۹
یع ۳:۱۴ ملاحظه شود.
گزارشی در این رابطه:
عو ۱۰-۱۴—اَدومیان به دلیل کینه نسبت به برادرانشان مجازات شدند.
گستاخی
به «گستاخی» مراجعه شود.
لجبازی
ار ۷:۲۳-۲۷؛ زک ۷:۱۱، ۱۲ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
۲تو ۳۶:۱۱-۱۷—شرارت و لجبازی صِدِقیای پادشاه منجر به فاجعه برای کل قوم شد.
اع ۱۹:۸، ۹—پولُس رسول از کسانی که سرسختانه پیام پادشاهی خدا را رد کردند دوری کرد.
نادانی
۱پط ۲:۱۵ ملاحظه شود.
گزارشاتی در این رابطه:
۱سم ۸:۱۰-۲۰—سموئیل نبی به اسرائیلیان گفت که داشتن پادشاه انسانی عاقلانه نیست، اما آن‌ها گوش نکردند.
۱سم ۲۵:۲-۱۳، ۳۴—نابال درخواست معقولانهٔ مردان داوود را رد کرد و به این شکل جان خاندانش را به خطر انداخت.
نفرت
ام ۱۰:۱۲؛ تی ۳:۳؛ ۱یو ۴:۲۰
اعد ۳۵:۱۹-۲۱؛ مت ۵:۴۳، ۴۴ ملاحظه شود.