سؤالات خوانندگان
هنگام تعمید مسیحی، چه طرز رفتاری باید نشان داده شود؟
این سؤال جالبی است، زیرا هرچند بسیاری از خوانندگان ما پیش از این تعمید گرفتهاند، ولی این موضوع آنها را نیز مانند کسانی که تعمید میگیرند، دربر میگیرد. بیاییم ابتدا در مورد کسانی که با فرو رفتن کامل در آب تعمید میگیرند، صحبت کنیم. آنها چه طرز رفتاری را باید داشته باشند؟
عیسی در متی ۲۸:۱۹،۲۰ به پیروان خویش گفت که بروند و از مردم شاگرد بسازند، به آنها تعلیم داده و آنها را تعمید دهند. او تعمید را به عنوان رویدادی بسیار مهیج و کاری ناشی از هیجانی آنی و زودگذر نشان نداد. چنان که از نمونهٔ عیسی میبینیم، تعمید، گامی جدیست. لوقا ۳:۲۱، (ا ش) میگوید: «عیسی نیز تعمید گرفت و به دعا مشغول بود که آسمان گشوده شد.» بله، نمونهٔ بارز ما، تعمید را همراه با دعا، مسئلهای جدی تلقی کرد. تصور این امر که او پس از اینکه از آب بیرون آمد، علامت پیروزی نشان داده باشد، فریاد کشیده باشد، یا دستهایش را در هوا تکان داده باشد غیرممکن است، گو این که اخیراً عدهای کارهایی از این قبیل را انجام دادهاند. خیر، عیسی فقط با حضور یحیای تعمیددهنده، در دعا رو به پدرش کرد.
ولی کتاب مقدس نمیگوید که تعمید باید واقعهای خشک و حزنآور، و مستلزم ژستهای مخصوص یا ازبر خواندن باشد، به طوری که امروزه برخی کلیساهای جهان مسیحیت خواستار آن هستند. حالا به روز پنطیکاست فکر کنید، هنگامی که هزاران یهودی و نوکیش، تعمید مسیحی گرفتند. آنها قبلاً شریعت خدا را مطالعه و با او رابطه برقرار کرده بودند. پس فقط لازم بود که در مورد مسیح، عیسی، بیاموزند و او را بپذیرند. پس از انجام این کار میتوانستند تعمید بگیرند.
اعمال ۲:۴۱ چنین گزارش میدهد: «ایشان کلام او را پذیرفته تعمید گرفتند.» ترجمهٔ وِیمِت از کتاب مقدس این طور میگوید: «بنابراین، آنانی که با شادمانی از کلام او استقبال کردند، تعمید گرفتند.» آنها در اخبار مهیجی که در مورد مسیح بود، شادی یافتند، و به طور حتم آن شادی صمیمانه در خود تعمید نیز پهنه گسترد، تعمیدی که در مقابل صدها بینندهٔ خوشحال انجام میشد. حتی فرشتگان آسمان نیز آن را مشاهده میکردند و مسرور بودند. کلام عیسی را به خاطر بیاور: «بشما میگویم شادی برای فرشتگان خدا روی میدهد بسبب یک خطاکار که توبه کند.» — لوقا ۱۵:۱۰.
راههای گوناگونی برای هر یک از ما وجود دارد تا بتوانیم هم جدیت و هم شادی تعمید را منعکس کنیم. در برخی کلیساها، کسانی که تعمید میگیرند جامههای سفید یا سیاه به تن میکنند. واضح است که نوشتههای مقدس، چنین خواستهای را به هیچوجه تأیید نمیکند. با این همه، لباس شنایی که به اندازهٔ کافی بدن را نپوشاند مناسب نیست، چه برای مردان و چه برای زنان. و همانطور که اشاره شد، مسیحیان جدید، هنگام بیرون آمدن از آب نباید با ایماء و اشارات مخصوص یا رفتارشان طوری نشان دهند که گویی پیروزی بزرگی به دست آوردهاند. مابقی برادران مسیحی خوشحال هستند که فرد جدید تعمید گرفته است. او باید درک کند که این نمایش ایمان، تنها شروع مسیر طولانی حفظ تمامیت، برای دستیابی به رضایت خداست. — متی ۱۶:۲۴.
ما به عنوان بینندهٔ تعمید علنی، در شادی این واقعه شریک هستیم، بخصوص اگر کسی که تعمید میگیرد، خویشاوند ما یا کسی باشد که کتاب مقدس را با وی مطالعه کردهایم. ولی برای شرکت کامل، باید همراه با داوطلبان به کل سخنرانی گوش بدهیم، پاسخ علنی پرسشهایی را که به آنان ارائه میشود بشنویم، و در دعا شرکت کنیم. انجام این کارها به ما کمک خواهد کرد که دید صحیحی نسبت به تعمید داشته باشیم، و مانند خدا به این مسئله بنگریم. پس از عمل تعمید، شادی ما مستلزم جشن پیروزی، یک دسته گل، یا مهمانیی که شخص تعمیدگرفته را مفتخر میسازد، نیست. اما میتوانیم برای ابراز شادی در مورد قدم باشکوهی که برادر یا خواهر جدیدمان برداشته است به او نزدیک شویم، و برای ورود او به برادری مسیحی با گرمی بسیار به او خوشآمد بگوییم.
به طور خلاصه، پس همهٔ ما، از جمله کسانی که خود را برای فرو رفتن در آب تسلیم میکنند، باید با جدیتی شایسته با تعمید برخورد کنیم. تعمید، زمان ابراز احساسات با صدای بلند، مهمانی گرفتن، یا قهقههٔ شادی نیست. زمان خشک و حزنآوری هم نیست. ما میتوانیم واقعاً شاد باشیم که افراد جدیدی در راه زندگی ابدی به ما پیوستهاند. و میتوانیم با شادی و نشاط به برادران و خواهران جدیدمان خوشآمد بگوییم.