سکههایی با نام خدا
نگاهی دقیق به این سکههای نقره که در اینجا به نمایش گذارده شدهاند، بیفکنید. آنها را پادشاه آلمان، ویلهِلم پنجم، در دوران حکمرانی خود بین سالهای ۱۶۲۷ و ۱۶۳۷ ضرب کرده است، یعنی در زمانی که اروپای مرکزی درگیر جنگ سیساله بود؛ نبردی میان کاتولیکها و پروتستانها. ویلهِلم پنجم، جانب جنبش پروتستان را گرفت. او به منظور تدارک هزینهٔ سنگین این نزاع، کل نقرههای خویش را جمعآوری و آنها را تبدیل به سکه کرد.
موضوع جالب توجه اینجا است که طرح روی بسیاری از سکهها خورشید را در حالی که نام خدا، یَهُوَه را به صورت واژهٔ چهارحرفی عبری در میان دارد، به تصویر در میآورد. همچنین، بر روی آنها درخت نخلی به چشم میخورد که نشانهٔ قدرت است. مفهوم آن، این است که اگر چه باد آن را خم کرده است ولی به علت محافظت الهی نمیشکند. نوشتهٔ بر روی سکه به خط لاتین، نام یَهُوَه را دربر داشته و اطمینان از محافظت وی را بیان میکند.
به جای درخواست حفاظت خدا، این گونه استفاده از نام او، در حقیقت عملی بیهوده بود؛ به این دلیل که یَهُوَه در درگیری خشونتآمیز میان انسانها، از هیچ کدام از طرفین جانبداری نمیکند. در واقع، جنگ سیساله نمیتوانست مورد رضایت خدا باشد. دایرةالمعارف جدید فانک و واگنالز، نقل میکند: «طبق میانگین برآوردها، حداقل نیمی از مردم آلمان در طی این جنگ به هلاکت رسیدند. تعداد بیشماری از شهرها، شهرستانها، دهکدهها و مزارع آلمان بکلی نابود شدند. تقریباً دو سوم مراکز صنعتی، کشاورزی و بازرگانی آلمان با خاک یکسان شدند.»
استفاده از نام یَهُوَه بر روی این سکهها، ما را به یاد فرمانی میاندازد که به اسرائیلیان داده شده بود: «نام یَهُوَه خدای خود را بباطل مبر.» (خروج ۲۰:۷) معهذا، این سکهها شهادت میدهند که مردم در آلمان، سالیان سال با نام الهی، یَهُوَه، آشنایی داشتند. خدایی را که این نام را بر خود دارد، تا چه حد میشناسید؟