تسلی طی مدت چهار سال جنگ
طی مدت چهار سال جنگ در منطقهٔ یوگسلاوی سابق، عدهٔ زیادی به سبب شرایط سخت موجود و کمبود فراوان، رنج میبردند. صدها شاهد یَهُوَه که وفادارانه مشغول پرستش ‹خدای جمیع تسلّیات› بودند نیز در شمار این عده بودند.—۲قرنتیان ۱:۳.
مردم در سارایوو از بابت شرایط سخت و مضاف زندگی در شهری بزرگ که در خلال جنگ در محاصره قرار داشت، رنج میبردند. آنان با کمبود آب، برق، هیزم و غذا مواجه بودند. جماعت شاهدان یَهُوَه در سارایوو چگونه تحت این اوضاع و شرایط طاقتفرسا فعالیت میکرد؟ مسیحیان کشورهای مجاور، جان خود را به خطر انداخته و کمکهای اهدایی فراوانی را با خود برای آنان به همراه آوردند. (برج دیدهبانی، ۱ نوامبر ۱۹۹۴، صفحههای ۲۳-۲۷ (انگل.) ملاحظه شود.) همچنین برادران در سارایوو، آنچه را که داشتند میان یکدیگر تقسیم کردند، لهذا، شراکت در امور روحانی را در درجهٔ اول اهمیت قرار دادند. در زمان محاصره، یک سرپرست مسیحی در آن شهر چنین گزارش داد:
«ما ارزش بسیاری برای جلساتمان قائل هستیم. من و همسرم، به همراه ۳۰ نفر دیگر، ۱۵ کیلومتر پیاده به جلسه میرویم و ۱۵ کیلومتر پیاده برمیگردیم. بعضی اوقات اعلام میکردند، ساعاتی آب شهر تأمین میشود که در آن ساعات جلسه برگزار میشد. فکر میکنید برادران چه کار میکردند؟ آیا خانه میماندند یا اینکه به جلسه میآمدند؟ برادرانمان ترجیح میدادند که در جلسه حضور به هم رسانند. برادران همیشه به یکدیگر کمک میکنند؛ هر چه دارند بین خود تقسیم میکنند. یکی از خواهران جماعتمان، در حومهٔ شهر در نزدیکی جنگل زندگی میکند؛ روی این حساب، جمعآوری هیزم برای او تا حدی آسانتر است. او همچنین در یک نانوایی کار میکند و آرد در ازای حقوق به او میدهند. در مواقع ممکن، این خواهر یک قرص بزرگ نان میپزد و به جلسه میآورد. سپس، بعد از اتمام جلسه، وقتی همه دارند جلسه را ترک میکنند، او به هر کس یک تکه نان میدهد.
«این مسئله خیلی مهم است که هیچ یک از برادران یا خواهران هرگز این احساس را نکند که به حال خود رها شده است. هیچ کس نمیداند بار بعد، کدام یک از ما در شرایط ناخوشایندی قرار میگیرد و احتیاج به کمک پیدا میکند. یک بار، یک خواهری مریض شده بود و خیابانها هم یخ زده بودند؛ برادران جوان و پربنیه او را سوار سورتمه کردند و به جلسه آوردند.
«همهٔ ما در کار موعظه شرکت میکنیم و یَهُوَه کوشش ما را برکت داده است. او موقعیت وخیم ما را در بوسنی دیده است، لهذا با افزودن بر تعدادمان به ما برکت داده است—چنان افزایشی که پیش از جنگ به خود ندیده بودیم.»
همچنین، در مناطق جنگزدهٔ دیگر در یوگسلاوی سابق، علیرغم اوضاع بسیار سخت، بر تعداد شاهدان یَهُوَه افزوده شده است. از دفتر شاهدان یَهُوَه در کرواسی، دربارهٔ یک گروه از شاهدان گزارش رسیده است: «به برادرانی که در وِلیکا کلادوشا زندگی میکنند، بسیار بسیار سخت گذشته است. شهر چندین بار مورد حمله قرار گرفت. برادران، مجبور بودند برای کرواسیها، صِربها و چند لشکر مسلمان توضیح دهند که موضع بیطرفی دارند. بیقین که آنان میبایست خیلی چیزها را تحمل میکردند—زندان، ضرب و شتم، گرسنگی، خطر مرگ. با وجود این، همهٔ آنان امین و وفادار باقی ماندند و از این امتیاز بزرگ برخوردارند که شاهد برکت یَهُوَه به فعالیتهایشان باشند.»
با وجود این سختیها و مشقتها، شاهدان یَهُوَه در وِلیکا کلادوشا و شهر همجوار، بیهاچ، پیام تسلی از جانب خدا را برای همنوعان خود بیان میکنند و همچنان بر تعدادشان افزوده میشود. در مجموع، ۲۶ اعلامکنندهٔ ملکوت در این دو منطقه ۳۹ مطالعهٔ خانگی کتاب مقدس را اداره میکنند!