‏‹کیست که قطرات شبنم را تولید نمود؟‏›‏

روزنامه‌نگاری در قرن نوزدهم،‏ شبنم را «گوهر آبگونهٔ زمین،‏ به صنعت دست هوا» توصیف کرد.‏ خالق ما از ایوبِ پاتریارخ پرسید:‏ «کیست که قطرات شبنمرا تولید نمود؟‏» (‏ ایوب ۳۸:‏۲۸‏)‏ خدا در واقع منشاء الهی این گوهر پرقدر را به ایوب یادآور شد.‏

شبنم به غیر از درخشش جواهرگونهٔ خود،‏ در کتاب مقدس تداعی برکت،‏ باروری،‏ فراوانی،‏ و بقای حیات است.‏ (‏ پیدایش ۲۷:‏۲۸؛‏ تثنیه ۳۳:‏۱۳،‏ ۲۸؛‏ زکریا ۸:‏۱۲‏)‏ «شبنم حرمون» در فصل گرم و بی‌باران اسرائیل متضمن بقای گیاهان،‏ و بطبع انسانها بود.‏ در طی شب،‏ رطوبت بوجود آمده از جنگلها و برف ارتفاعات کوه حَرمون میعان شده،‏ به شکل وفور شبنم زمین را فرش می‌سازد.‏ داوود مزمورنویس طراوت ناشی از شبنمها را با لذت همدلی و ساکن بودن با هم‌ایمانان مقایسه کرد.‏—‏مزمور ۱۳۳:‏۳‏.‏

تعالیم موسای نبی نیز برای اسرائیلیان به مثابه شبنم،‏ دلنشین و فرح‌بخش بود.‏ وی گفت:‏ «کلام من مثل شبنم خواهد ریخت،‏ مثل قطره‌های باران بر سبزهٔ تازه،‏ و مثل بارشها بر نباتات.‏» (‏ تثنیه ۳۲:‏۲‏)‏ امروزه،‏ شاهدان یَهُوَه بشارت زندگی‌بخش ملکوت خدا را در اقصا نقاط جهان اعلام می‌کنند.‏ (‏ متی ۲۴:‏۱۴‏)‏ خدا ما را اینچنین دعوت می‌کند:‏ «بیا و هر که میشنود بگوید بیا و هر که تشنه باشد بیاید و هر که خواهش دارد از آب حیات بیقیمت بگیرد.‏» (‏ مکاشفه ۲۲:‏۱۷‏)‏ میلیونها نفر از تمام ملل جهان از این دعوت روحانی و فرح‌بخش خدا که متضمن بقای ابدی حیات است،‏ استقبال فراوان می‌کنند.‏