آیا می‌توان قاضی را اصلاح کرد؟‏

یکی از شاهدان یَهُوَه،‏ خواهری به نام سْلادْیانا اهل کرواسی،‏ در بارهٔ مسئله‌ای مالی باید به دادگاه می‌رفت.‏ وقتی روز موعود رسید،‏ او به موقع در حضور قاضی حاضر شد.‏ اما طرف دعوی دیر کرده بود.‏ خواهر سْلادْیانا کمی بی‌قرار شده،‏ می‌خواست از فرصت استفاده کند و به آنانی که منتظر شروع جلسه بودند شهادت دهد.‏ بالاخره شهامت به خرج داد و سر صحبت را با قاضی باز کرد.‏

سْلادْیانا از قاضی پرسید:‏ «جناب آقای قاضی،‏ می‌دانستید که به زودی نه دادگاهی روی کرهٔ زمین خواهد بود و نه قاضی‌ای؟‏» البته منظور او سیستم قضایی،‏ دادگاه‌ها و قضاتی بود که امروزه در همه جا دیده می‌شوند.‏

قاضی از سخنان او تعجب کرده،‏ مات و مبهوت به او خیره شده بود.‏ درست در همان لحظه منشی دادگاه از راه رسید و جلسه آغاز شد.‏ وقتی مراتب قانونی جلسه به اتمام رسید خواهر سْلادْیانا برای امضای مدارک لازم از جای خود بلند شد.‏ حینی که او مدارک را امضا می‌کرد،‏ قاضی کمی سر خود را پایین آورد و زیر لب آهسته از او پرسید:‏ «خانم،‏ شما از این چیزی که گفتید مطمئنید؟‏ یعنی واقعاً روزی می‌آید که دیگر نه قاضی‌ای هست نه دادگاهی؟‏»‏

سْلادْیانا گفت:‏ «بله جناب.‏ من از این موضوع کاملاً مطمئنم!‏»‏

قاضی پرسید:‏ «شما برای این حرفتان مدرک هم دارید؟‏»‏

سْلادْیانا جواب داد:‏ «بله جناب.‏ کتاب مقدّس چنین مدرکی را ارائه می‌دهد.‏»‏

قاضی گفت که خیلی مایل است این مدرک را ببیند ولی کتاب مقدّس ندارد.‏ خواهر سْلادْیانا گفت که می‌تواند یک نسخه برایش تهیه کند.‏ بعداً شاهدان یَهُوَه به دیدن قاضی رفتند و با دادن یک نسخه از کتاب مقدّس به او پیشنهاد کردند که مطالعهٔ هفتگی داشته باشد.‏ قاضی قبول کرد که هر هفته کتاب مقدّس را با یکی از شاهدان یَهُوَه مطالعه کند.‏

کلام نبوی کتاب مقدّس در مزمور ۲:‏۱۰ می‌گوید:‏ «الآن ای پادشاهان تعقّل نمایید!‏ ای داوران جهان متنبّه گردید!‏» آیا دیدن این گونه افراد که نصیحت یَهُوَه خدا را با فروتنی تمام می‌پذیرند مایهٔ تشویق ما نیست؟‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۳۲]‏

سْلادْیانا در کنار قاضی