آیا اتحاد جهانی ممکن است؟
آیا بشر در آستانهٔ صلحی جهانی است یا بر پرتگاه فاجعهای عالمگیر؟ ظاهراً، احتمال رخ دادن یکی از این دو مورد وجود دارد.
بعضی از سران دنیا با اطمینان کامل از صلحی جهانی به عنوان هدفی دستیافتنی صحبت میکنند. شاید نمیخواهند با صحبت کردن از احتمال دیگر، ترس و وحشت در مردم ایجاد کنند. اما از طرفی دیگر بسیاری از انسانها مضطرب شده، میپرسند: کدام کشورها دارای سلاحهای نابودکننده هستند؟ آیا روزی جرأت استفاده از آنها را به خود راه میدهند؟ اگر آن سلاحها را به کار برند چه اتفاقی خواهد افتاد؟
در طول تاریخ بشر، آتش تعصب و برتریخواهی مانع دست یافتن به اتحاد جهانی شده است. و دین به جای این که جلوی آتش جدال را بگیرد، بیشتر به آن دامن زده است. روزنامهنگاری به نام جِیمز اِی. هاوْت مینویسد: «هر آنچه در میان انسانها نفاق میافکند، موجب خصومت میگردد. دین یکی از نیرومندترین نفاقافکنهاست. عموماً اعتقاد بر این است که دین باعث خوب شدن انسانها میگردد. اما واقعیت نشان میدهد که دین بعضیها را به ارتکاب اَعمال فجیع سوق میدهد.» مشابه چنین نظری را نویسندهای به نام اِستیفان واینبرگ دارد. او مینویسد: «از دین به عنوان عامل استفاده میشود تا انسانهای خوب مرتکب شرارت شوند.»
آیا اصلاً امیدی هست که اتحاد جهانی به وجود آید؟ آری! در مقالهٔ بعدی خواهیم خواند که عامل اتحاد جهانی، بشر یا ادیان ساخت بشر نخواهد بود.
[نکتهٔ برجستهشده در صفحهٔ ۳]
آیا دنیا همچون نارنجکی آمادهٔ انفجار است؟