«من نام تو را به ایشان شناساندم»
«من نام تو را به کسانی که از دنیا به من بخشیدی، آشکار ساخته‌ام. ... من نام تو را به ایشان شناساندم و خواهم شناساند.»—یوحنا ۱۷:۶، ۲۶.
این به چه معنی است؟ عیسی در خدمتش، نام خدا را به کار می‌برد و آن را به مردم آشکار می‌کرد. او اغلب نوشته‌های مقدّس را می‌خواند و بی‌شک هنگام خواندن نام خدا را به زبان می‌آورد. (لوقا ۴:۱۶-۲۱) عیسی به شاگردانش نیز آموزش داد که چنین دعا کنند: «ای پدر، نام تو مقدّس باد.»—لوقا ۱۱:۲.
مسیحیان قرن اول چگونه این معیار را دنبال می‌کردند؟ پِطرُس رسول به پیران اورشلیم گفت که خدا از میان غیریهودیان، «قومی برای نام خود» گرد آورده است. (اعمال ۱۵:۱۴) رسولان و دیگر مسیحیان چنین موعظه می‌کردند: «هر که نام یَهُوَه را بخواند نجات خواهد یافت.» (اعمال ۲:۲۱؛ رومیان ۱۰:۱۳) همچنین آنان نام خدا را در نوشته‌های مقدّس یونانی نیز بکار برده‌اند. توسِفتا، مجموعه‌ای از قوانین یهودی است که نگارش آن حدوداً در سال ۳۰۰ م. به پایان رسید. در توسِفتا در مورد سوزاندن نوشته‌های مسیحی به دست مخالفان چنین آمده است: «انجیل‌ها و کتاب‌های مینیم [احتمالاً کتاب‌های مسیحیان یهودی‌نژاد] به آتش کشیده می‌شد. ... مخالفان اجازه داشتند این نوشته‌ها و نام الٰهی در آن‌ها را نیز به آتش بکشند.»
چه کسانی امروزه این الگو را دنبال می‌کنند؟ در پیشگفتار ترجمهٔ ریوایزد استاندارد ورژن کتاب مقدّس که تحت نظارت شورای ملی کلیساهای مسیح در آمریکا به چاپ رسیده، چنین آمده است: «استفاده از هر نام خاصّی برای خداوند یکتا، گویی خدایان دیگری وجود دارند که خدای یکتا باید از آن‌ها متمایز شود، برای ایمانداران در کلیساهای مسیحی کاملاً نابجاست. همان طور که یهودیان در دوره‌ای پیش از مسیح از این کار دست کشیدند.» از این رو عنوان «خدا» یا «خداوند» جایگزین نام الٰهی شد. در سال‌های اخیر واتیکان، اسقفان را چنین راهنمایی کرد: «در سرودها و دعاها نام خدا به شکل تِتراگراماتُن یعنی ی‌وه‌وa نه باید استفاده شود، نه به زبان آورده شود.»
امروزه چه کسانی نام خدا را به کار می‌برند و آن را به دیگران نیز می‌شناسانند؟ سِرگِی، نوجوانی در قرقیزستان فیلمی دید که در آن گفته شد نام خدا، یَهُوَه است. اما برای ده سال دیگر نام خدا را نشنید، تا این که به آمریکا رفت. در آنجا دو شاهد یَهُوَه درِ خانهٔ او را زدند و در کتاب مقدّس نام خدا را به او نشان دادند. دیدن این که گروهی هستند که یَهُوَه، نام خدا را استفاده می‌کنند برای او بسیار جالب بود. لازم به ذکر است که در فرهنگ وِبستِرb در توضیح نام «یَهُوَه خدا» آمده است: «والاترین ماهیت الٰهی که شاهدان یَهُوَه می‌شناسند و فقط او را می‌پرستند.»
[پاورقی‌ها]
a در فارسی معمولاً نام الٰهی به صورت «یَهُوَه» تلفظ می‌شود.
b Webster’s Third New International Dictionary