نگاهی به آرشیو ما
«ایّامی فوقالعاده ارزشمند»
در سال ۱۸۷۰ در شهر پیتزبورگ در ایالت پنسیلوانیای آمریکا گروهی کوچک به تحقیق و بررسی در کتاب مقدّس همّت گماشتند. این گروه به هدایت چارلز تِیز راسل موضوع فدیهٔ مسیح را بررسی کردند و بهزودی به نقش پراهمیت آن در مقصود خدا پی بردند. همچنین وقتی آموختند که از طریق فدیه نجات حتی برای کسانی که هرگز نام عیسی را نشنیدهاند، میسر خواهد شد، بسیار به هیجان آمدند! آنان از روی قدردانی هر سال یادبود مرگ عیسی را برگزار میکردند.—۱قر ۱۱:۲۳-۲۶.
برادر راسل چندی بعد مجلّهٔ برج دیدهبانی صهیون را منتشر ساخت و در آن از فدیه به عنوان بزرگترین ابراز محبت یَهُوَه یاد کرد و با قدرت از آن دفاع نمود. مجلّهٔ برج دیدهبانی ایّام یادبود مرگ مسیح را «ایّامی فوقالعاده ارزشمند» خواند و خوانندگان را ترغیب کرد که در پیتزبورگ یا در خانههای خود این مراسم را برگزار کنند، «حتی اگر دو یا سه نفر» یا فقط یک نفر باشند. آنان بدین سان «با سَرور همسفره» میشدند.
هر ساله بر شمار کسانی که برای مراسم یادبود به پیتزبورگ میآمدند، افزوده میشد. در دعوتنامه قید شده بود که افرادی با گرمی از مهمانان استقبال خواهند کرد. چنین هم بود. طی این ایّام، برادران و خواهران با میل و رغبت تمام همایمانانشان را به خانهها و بر سر سفرهٔ خود دعوت میکردند. در سال ۱۸۸۶ در ایّام یادبود، گردهمایی عمومیای به مدت چند روز برگزار شد. در برج دیدهبانی به همه چنین تأکید شده بود: «بیایید و با دلی سرشار از عشق به سَرور، عشق به برادرانش و عشق به حقیقتی که آموزش داد، در مراسم یادبود شرکت کنید.»
نقشهای که نشان میدهد در تَبِرنَکِل لندن نان و شراب چگونه دستبهدست میگذشت
به مدت چند سال، شاگردان کتاب مقدّس برای استقبال از کسانی که به فدیه ایمان داشتند، کنگرههایی در ایّام یادبود ترتیب میدادند. با بیشتر شدن شمار این گروه، بر شمار حاضران در مراسم یادبود نیز افزوده شد. رِی باپ از جماعت شیکاگو به خاطر میآورد که در دههٔ ۱۹۱۰ ساعتها طول میکشید که نان و شراب را میان صدها نفر بگذرانند؛ زیرا تقریباً تمام حاضران از نان و شراب میخوردند.
در آن زمان از چه شرابی استفاده میکردند؟ هر چند برادران متوجه بودند که عیسی هنگام شام سَرور از شراب استفاده کرد، در برج دیدهبانی توصیه شده بود که از آب انگور تازه یا آب کشمش پخته استفاده شود و دلیل آن این بود که نمیخواستند افراد ضعیف وسوسه شوند. با این حال به کسانی که اعتقاد داشتند «در این مراسم باید آب انگور تخمیرشده به کار رود،» شراب نیز داده میشد. برادران بعدها پی بردند که شراب قرمز بدون هیچ گونه افزودنی، مناسبترین سمبول برای خون عیساست.
این مداد و کاغذ را در یکی از زندانهای نیکاراگوئه از سلولی به سلول دیگر رد میکردند تا شمار حاضران در مراسم یادبود را یادداشت کنند
برگزاری یادبود مرگ عیسی برای برادران و خواهران فرصتی فراهم میکرد تا عمیقاً در مورد فدیه تفکّر کنند. اما، در بعضی از جماعات در مراسم یادبود فضایی حزنآور حاکم بود و پس از اجرای مراسم همه ساکت و خاموش جلسه را ترک میکردند. در کتابی با عنوان «یَهُوَه»a که در سال ۱۹۳۴ انتشار یافت، گفته شد که مراسم یادبود، نه در «سوگ» مرگ دردآور عیسی، بلکه به یادبود پادشاهی او از سال ۱۹۱۴ باید برگزار شود که در واقع رویدادی «خجسته» است.
برگزاری مراسم یادبود در سال ۱۹۵۷ در یکی از اردوگاههای کار اجباری در شهر مُردْوینیا در روسیه
از سال ۱۹۳۵ با روشن شدن هویت گروه عظیم در مکاشفه ۷:۹ تغییری بزرگ در برگزاری مراسم یادبود به وجود آمد. تا آن زمان خادمان یَهُوَه گروه عظیم را مسیحیانی تصوّر میکردند که شور و شوق کمتری در خدمت به سَرور دارند. حال روشن شد که این گروه بزرگ، مسیحیان وفاداری هستند که امیدشان زندگی در بهشت روی زمین است. برادر راسِل پاگِنسی پس از روشن شدن این امر و محک زدن امید خود، به این نتیجه رسید: «یَهُوَه امید آسمانی را از طریق روحالقدسش در من برنینگیخته است.» برادر پاگِنسی و بسیاری از مسیحیان وفادار همچنان در مراسم یادبود شرکت میکردند، اما از آن پس دیگر از نان و شراب نمیخوردند.
در طی آن «ایّام فوقالعاده ارزشمند» فعالیتهای ویژهای برای موعظه ترتیب داده شد. این فعالیتها فرصتی خوب به وجود آورد تا برادران قدردانی خود را نسبت به فدیه ابراز کنند. در یکی از نسخههای بولتن در سال ۱۹۳۲ اشاره شد که درست نیست مسیحیان فقط در مراسم یادبود شرکت کنند، اما وقتی نوبت به فعالیت موعظه میرسد، میدان را خالی کنند. در بولتن دیگری در سال ۱۹۳۴ این هدف قرار داده شد: «آیا تا مراسم یادبود ۱۰۰۰ پیشگام ثبتنام خواهند کرد؟» در یکی از نسخههای اینفورمنت خطاب به مسحشدگان چنین گفته شد: «شادی آنان تنها زمانی به کمال میرسد که به پادشاهی خدا شهادت دهند.» اندکی بعد، این پند به مسیحیانی که امید زمینی داشتند نیز داده شد.b
برادر هارولد کینگ در زندان انفرادی در باب مراسم یادبود سرودهایی تصنیف کرد و آهنگهایی تنظیم نمود
برای همهٔ شاهدان یَهُوَه مراسم یادبود، مقدّسترین شب سال است. آنان این مراسم را حتی در سختترین شرایط برگزار میکنند. در سال ۱۹۳۰ خواهری به نام پِرل انگلیش به همراه اُرا، خواهر تنیاش برای حضور در مراسم یادبود حدود ۸۰ کیلومتر را پای پیاده طی کرد. برادر میسیونری به نام هارولد کینگ در شب یادبود در سلول انفرادی یکی از زندانهای چین، شعرهایی در باب این شب سرود و نان و شراب را با برنج و تمشک درست کرد. مسیحیان دیگری نیز از اروپای شرقی گرفته تا آمریکای مرکزی و آفریقا در زمان جنگ یا طی ممنوعیت فعالیت شاهدان با شجاعت یادبود مرگ عیسی را برگزار کردند. ما نیز در هر جا و در هر موقعیتی که باشیم، تلاش میکنیم در ایّام ارزشمند یادبود گرد هم آمده، یَهُوَه خدا و عیسی مسیح را حرمت نهیم.
a مأخذ انگلیسی.
b بولتن بعدها اینفورمنت نامیده شد و اکنون خدمت ما شاهدان خوانده میشود.