سؤالات خوانندگان
آیا وقتی شیطان به حوّا گفت که اگر از میوهٔ درخت شناخت نیک و بد بخورد نخواهد مرد، میخواست اعتقاد به روح فناناپذیر را مطرح کند که امروزه نیز رواج دارد؟
ظاهراً مقصود او این نبود. شیطان به حوّا نگفت که اگر از میوهای که یَهُوَه خوردن آن را منع کرده است بخورد، فقط جسم او میمیرد و بخشی نامرئی از وجودش به زندگی ادامه خواهد داد. او که از طریق ماری با حوّا صحبت میکرد، ادعا کرد که اگر حوّا از میوهٔ آن درخت بخورد، ‹بهیقین نخواهد مرد.› او به طور غیرمستقیم گفت که حوّا زنده میماند و از زندگیای بهتر و مستقل از خدا، بر روی زمین برخوردار میشود.—پیدا ۲:۱۷؛ ۳:۳-۵.
اما اگر منشأ اعتقاد به روح فناناپذیر از باغ عدن نیست، پس این اعتقاد چه زمانی شکل گرفت؟ نمیتوان پاسخی قطعی به این سؤال داد. ما میدانیم که تمام ادیان کاذب با توفان نوح از بین رفت. چرا که تنها نوح و خانوادهاش که پرستندهٔ یَهُوَه بودند از توفان جان سالم به در بردند.
بنابراین اعتقاد به روح فناناپذیر که امروزه رواج دارد، باید بعد از توفان نوح شکل گرفته باشد. زمانی که خدا زبان انسانها را در بابِل مغشوش ساخت، آنان «بر روی تمامی زمین» پراکنده شدند. بدین شکل، اعتقاد به روح فناناپذیر نیز به نقاط مختلف زمین راه یافت. (پیدا ۱۱:۸، ۹) صرفنظر از این که این اعتقاد نادرست چه زمانی شکل گرفته است، ما میتوانیم مطمئن باشیم که «پدر دروغ،» شیطان عامل آن بوده و از رواج آن خشنود است.—یوحنا ۸:۴۴.