قدردانی از رحمت و بخشش خدا
۱ پولُس رسول پیش از روی آوردن به مسیحیت شدیداً با گسترش آن مقابله میکرد. اما چون مخالفت او از روی نادانی بود یَهُوَه او را بخشید و با لطف و مهربانی مسئولیت موعظهٔ بشارت را بر عهدهاش گذارد. پولُس این مأموریت را موهبتی بزرگ میشمرد. ( اعما ۲۶:۹-۱۸؛ ۱ تیمو ۱:۱۲-۱۴) و برای آنکه قدردانی خود را به یَهُوَه نشان دهد با ازخودگذشتگی به کار موعظه پرداخت. — ۲ قر ۱۲:۱۵.
۲ خدا از روی رحمتش کار موعظه را به ما نیز واگذار کرده است. ( ۲ قر ۴:۱) اگر ما نیز همچون پولُس با جدّ و جهد به دیگران در راه پیشرفت روحانی کمک کنیم، از رحمت و بخشش یَهُوَه قدردانی نمودهایم. یک طریق کمک به دیگران مطالعهٔ کتاب مقدّس با ایشان است.
۳ چگونه مطالعهٔ کتاب مقدّس را شروع کنیم: برای مثال میتوانیم از کسانی شروع کنیم که مرتباً مجلهٔ برج دیدهبانی را برایشان میبریم. از آنجایی که ما این افراد را مرتباً میبینیم طبعاً با برخی از مشکلات و نگرانیهایشان نیز آشنا میشویم. گاهی میتوانیم از مقالههای برج دیدهبانی که به این موضوعات پرداخته است استفاده کنیم و سپس به یکی از دروس بروشور انتظار مراجعه و مطالعهٔ کتاب مقدّس را شروع کنیم. اگر هر بار که برایشان مجله میبریم به همین شکل عمل کنیم، کمکم بروشور انتظار را با آنان مطالعه کردهایم.
۴ تلاشهای ما باید با دعا همراه باشد: هر چه بیشتر تلاشهای ما با دعا همراه باشد، در کار موعظه موفقیت بیشتری هم کسب خواهیم کرد. خواهری پیشگام که فقط با یک نفر کتاب مقدّس را مطالعه میکرد در دعا از یَهُوَه خواست تا امکان مطالعه با افراد بیشتری را نیز برایش به وجود آورد. سپس روش کار خود را بررسی کرده، به این نتیجه رسید که بهتر است هنگام بازدید از مردم، مستقیماً به آنان پیشنهاد مطالعهٔ کتاب مقدّس را بکند. بدین ترتیب، توانست دو مطالعهٔ دیگر پیدا کند.
۵ براستی چه موهبتی است که میتوانیم ‹پیغام خوش انجیل را به دیگران برسانیم› و به آنان ‹بگوییم که خدا مهربان است!› ( اعما ۲۰:۲۴، ترجمهٔ تفسیری ) باشد که قدردانی از رحمت و بخشش یَهُوَه ما را بر آن دارد تا جدّ و جهد کنیم و دیگران را نیز از لطف و مهربانی او بهرهمند سازیم.