ابراز علاقه به دیگران با تحسین کردن

^۱ تحسین صادقانه باعث تشویق مردم می‌شود،‏ ایشان را به عمل وامی‌دارد و شادشان می‌سازد.‏ خیلی از مبشّران،‏ در خدمت موعظه توانسته‌اند پیام ملکوت را به گوش بسیاری برسانند زیرا ایشان را صادقانه تحسین کرده‌اند.‏ چگونه می‌توانیم هنگام اعلام بشارت مردم را تحسین کنیم؟‏

^۲ با مشاهده کردن:‏ عیسای جلال‌یافته اَعمال نیکوی هفت جماعت آسیای صغیر را مشاهده کرد.‏ (‏ مکا ۲:‏۲،‏ ۳،‏ ۱۳،‏ ۱۹؛‏ ۳:‏۸‏)‏ به همین روش،‏ ما نیز در خدمت موعظه در پی فرصت هستیم تا مردم را تحسین کنیم.‏ برای مثال،‏ می‌توانیم ایشان را برای مرتب بودن حیاط منزلشان،‏ دلسوزی مهربانانه به فرزندشان یا سلام گرم و لبخند دوستانه‌شان تحسین کنیم.‏ آیا به این نکات توجه کرده،‏ از چنین فرصتی استفاده می‌نماییم؟‏

^۳ با گوش دادن:‏ هنگام موعظه طوری سؤال مطرح کنیم که ایشان عقیدهٔ خود را ابراز نمایند.‏ با توجه کردن به آنچه می‌گویند به ایشان احترام گذاریم.‏ (‏ روم ۱۲:‏۱۰‏)‏ اگر به سخنان دیگران به دقت گوش دهیم مطمئناً نکاتی مشترک و تحسین‌کننده برای گفتگو می‌یابیم.‏

^۴ با استفاده از فطانت:‏ اگر صاحبخانه موضوعی را مطرح سازد که با حقایق کتاب مقدّس مطابقت نداشته باشد چگونه باید رفتار کرد؟‏ به عوض اینکه سخن شخص را تصحیح کنیم از ابراز عقیده‌اش قدردانی کرده،‏ بگوییم:‏ «به نظر می‌آید که در مورد این موضوع خیلی فکر کرده‌اید.‏» (‏ کول ۴:‏۶‏)‏ حتی اگر شخص اهل جرّوبحث باشد می‌توانیم به دلیل علاقه‌اش به موضوع،‏ او را تحسین کنیم.‏ چنین برخورد ملایمی ممکن است شخصی را که ظاهراً با بشارت مخالفت می‌کند نرم سازد.‏ —‏ امث ۲۵:‏۱۵‏.‏

^۵ در صورتی که تحسین ما صادقانه باشد دیگران تشویق می‌شوند.‏ بدین نحو باعث اکرام یَهُوَه شده،‏ ممکن است مردم را به سوی پیام ملکوت سوق دهیم.‏