‏‹کلام خدا را بی‌ترس بگویید›‏

^۱ هنگامی که فرصتی در مدرسه یا سرکار پیش می‌آید آیا با مردم در بارهٔ ایمانتان سخن می‌گویید یا خودداری می‌کنید؟‏ آیا شهادت دادن غیررسمی به خویشاوندان و همسایگان یا غریبه‌ها برایتان مشکل است؟‏ در این صورت چه می‌تواند به شما کمک کند تا در موقعیت‌های مناسب ‹کلام خدا را بی‌ترس بگویید›؟‏ —‏ فیل ۱:‏۱۴‏.‏

^۲ خودداری نکنید:‏ فکر کنید که به بهترین دوست شما تهمتی زده شده است.‏ آیا از وی حمایت نمی‌کنید؟‏ یَهُوَه نزدیک‌ترین دوست ماست.‏ هزاران سال است که همچنان به شهرت و اعتبار پاک او لطمه خورده است.‏ اما اکنون فرصت این افتخار بی‌نظیر را داریم تا به خدای عظیم شهادت دهیم!‏ (‏ اشع ۴۳:‏۱۰-‏۱۲‏)‏ محبت عمیق به یَهُوَه باعث می‌شود بر احساس خجالت و ترس غلبه یافته،‏ با مردم دلیرانه صحبت کرده،‏ از شهادت دادن خودداری نکنیم.‏ —‏ اعما ۴:‏۲۶،‏ ۲۹،‏ ۳۱‏.‏

^۳ فراموش نکنید که این خبر،‏ خبر خوش یا بشارت است.‏ اگر مردم به پیام ما گوش دهند فواید ابدی نصیب ایشان خواهد شد.‏ پس هنگام روبرو شدن با مخالفت اگر به جای تمرکز کردن بر اذیت و آزار و مخالفانمان بر ارزش خدمت موعظه تمرکز کنیم می‌توانیم با دلیری شهادت دهیم.‏

^۴ نمونهٔ دیگران:‏ خواندن شرح‌حال وفادارانی که کلام خدا را بی‌ترس اعلام می‌کردند به ما نیرو می‌بخشد.‏ برای مثال خَنوخ با دلیری داوری یَهُوَه را به گناهکاران خدانشناس اعلام می‌کرد.‏ (‏ یهو ۱۴،‏ ۱۵‏)‏ نوح وفادارانه به مردمی موعظه می‌کرد که به پیام وی بی‌اعتنا بودند.‏ (‏ مت ۲۴:‏۳۷-‏۳۹‏)‏ مسیحیان قرن اوّل که «بی‌علم و اُمّی» یا مردمی عادی بودند با وجود مخالفت‌های شدید همواره به موعظه ادامه دادند.‏ (‏ اعما ۴:‏۱۳،‏ ۱۸-‏۲۰‏)‏ گهگاه در نشریاتمان شرح‌حال اشخاصی ذکر شده است که با ایمان قوی به یَهُوَه توانسته‌اند بر ترسشان غلبه یابند و مبشّران غیوری گردند.‏

^۵ تعمّق بر شرح‌حال خادمین وفادار خدا که در گذشته و حال با موقعیت‌های سختی روبرو شده‌اند به ما شجاعت و دلیری می‌بخشد.‏ (‏ ۱ پاد ۱۹:‏۲،‏ ۳؛‏ مرق ۱۴:‏۶۶-‏۷۱‏)‏ اگر ایشان توانستند ‹ در خدای خود دلیر شوند› و بی‌ترس سخن گویند ما هم می‌توانیم!‏ —‏ ۱ تسا ۲:‏۲.‏