شکرگزار باشید

^۱ عیسی ده نفر جذامی را شفا داد ولی فقط یکی از آنان برگشته،‏ از او سپاسگزاری کرد.‏ پس پرسید:‏ ‹آیا ده نفر طاهر نشدند،‏ پس آن نُه نفر دیگر کجا هستند؟‏› (‏لو ۱۷:‏۱۱-‏۱۹‏)‏ چقدر مهم است که برای هر هدیهٔ نیکو و کاملی که یَهُوَه پدر بخشنده و مهربانمان به ما عطا می‌کند قدردان بوده،‏ او را شکرگزار باشیم!‏ —‏ کول ۳:‏۱۵؛‏ یعقو ۱:‏۱۷‏.‏

^۲ برای چه هدایایی می‌توانیم از یَهُوَه قدردانی کنیم؟‏ او بزرگ‌ترین هدیه یعنی فدیه را به بشر تقدیم نموده است.‏ (‏یو ۳:‏۱۶‏)‏ همچنین ما را به سوی خود جذب کرده است.‏ (‏یو ۶:‏۴۴‏)‏ اتحاد مسیحی نیز دلیل دیگری برای قدرشناسی است.‏ (‏مز ۱۳۳:‏۱-‏۳‏)‏ بدون شک هدایای بسیار دیگری نیز از یَهُوَه دریافت کرده‌ایم.‏ مطمئناً نمی‌خواهیم همانند اسرائیلیان که اَعمال یَهُوَه را فراموش کردند ناسپاس باشیم!‏ —‏ مز ۱۰۶:‏۱۲،‏ ۱۳‏.‏

^۳ ابراز قدردانی کنیم:‏ احتمالاً آن ده جذامی برای کاری که عیسی انجام داد ارزش قائل بودند اما فقط یکی از آن‌ها ابراز قدردانی کرد.‏ (‏لو ۱۷:‏۱۵‏)‏ ما نیز با شرکت غیورانه در خدمت موعظه ابراز قدردانی می‌کنیم.‏ اگر حقیقتاً در دل برای اَعمال نیکوی پدر آسمانی‌مان سپاسگزار باشیم برانگیخته می‌شویم در بارهٔ او با مردم صحبت کنیم.‏ بدین شکل محبت و سخاوت خدایمان را منعکس می‌سازیم.‏ (‏لو ۶:‏۴۵‏)‏ همچنان که ‹کارهای عجیب و تدبیرهای› یَهُوَه را بیان می‌کنیم بر محبت و قدردانی‌مان افزوده می‌شود.‏ —‏ مز ۴۰:‏۵‏.‏

^۴ در دیگران ایجاد قدردانی کنیم:‏ باید همواره بکوشیم قدرشناسی را به فرزندان و شاگردانمان تعلیم دهیم.‏ والدین در فرصت‌های بسیاری می‌توانند این خصوصیت را در فرزندان خود ایجاد کنند.‏ برای نمونه وقتی که با فرزندان خود به تماشای آفرینش یَهُوَه می‌نشینند.‏ (‏روم ۱:‏۲۰‏)‏ هنگام تدریس با شاگرد می‌توان از او چنین سؤال کرد:‏ «این موضوع چگونه شخصیت یَهُوَه خدا را نشان می‌دهد؟‏» چنانچه قدرشناسی شاگرد به خدا افزایش یابد مطمئناً محبتش نیز به او بیشتر می‌شود.‏ بدین شکل مصمم خواهد بود خدا را از خود راضی نگه دارد.‏

^۵ در این زمان آخر بسیاری ناسپاس و ناشکر می‌باشند.‏ (‏۲تیمو ۳:‏۱،‏ ۲‏)‏ حال یَهُوَه از این که می‌بیند خادمانش با خدمت موعظهٔ غیورانهٔ خود ابراز قدردانی می‌کنند بسیار خرسند می‌گردد!‏ —‏ یعقو ۱:‏۲۲-‏۲۵‏.‏