کادر سؤال

▪ چرا می‌باید برای استفاده از تدارک ارتباط تلفنی با جلسات بصیرت به خرج داده شود؟‏

بسیاری از جماعات ترتیبی داده‌اند تا برخی به دلیل بیماری یا شرایط اجتناب‌ناپذیر از طریق تلفن به جلسات گوش دهند.‏ برای این که اطمینان حاصل شود که چه کسی حقیقتاً به این ترتیبات نیازمند است بصیرت و سازماندهی دقیق ضروری است.‏ پیرانی که سرپرستی چنین تدارکی را به عهده دارند می‌باید به خوبی آن را سازماندهی و نظارت کنند تا «همه چیز به شایستگی و انتظام» انجام شود.‏ —‏ ۱ قر ۱۴:‏۴۰.‏

پیران مسیحی می‌باید اطمینان حاصل کنند تا به مبشّرانی اولویت داده شود که حقیقتاً به این تدارک محتاج هستند؛‏ مانند کسانی که بیماری مزمن دارند،‏ بسیار سالخورده هستند یا به دلیلی قادر نیستند از خانه خارج شوند.‏ مبشّرانی که برای مدتی بیمار یا ناتوانند می‌توانند از ارتباط تلفنی استفاده کنند.‏ این تدارک همچنین شامل حال شاگردی می‌شود که به خوبی پیشرفت کرده است ولی نمی‌تواند از خانه خارج شود.‏ این اشخاص را می‌توان جزو حضار محسوب کرد.‏ در صورتی که خط تلفن به تعداد کافی وجود نداشته باشد می‌توان برنامهٔ ضبط‌شده را در اختیار دیگر نیازمندان قرار داد.‏

البته زمانی می‌توان بیشترین فایده را از جلسات برد که شخصاً حضور داشته باشیم.‏ با معاشرت نزدیک با اعضای جماعت می‌توانیم ‹همدیگر را تشویق› کرده،‏ به جدیدان اهمیت حضور در جلسات را نشان دهیم.‏ وقتی که در جلسات حضور می‌یابیم از نمایش‌ها کاملاً فایده و از گرمی و محبت برادران لذّت می‌بریم.‏ همچنین پیران مسیحی می‌توانند شخصاً ما را یاری کنند.‏ خواهری سالمند بعد از آن که در سالن جماعت در آغوش کشیده شد،‏ چنین گفت:‏ «اگر در خانه می‌ماندم از پشت تلفن کسی نمی‌توانست مرا در آغوش بکشد!‏» —‏ روم ۱:‏۱۱،‏ ۱۲‏.‏

همانند حنّا که از معبد «جدا نمی‌شد،‏» امروزه بسیاری از سالمندان مرتباً در جلسات مسیحی حضور می‌یابند؛‏ به غیر از زمانی که بیمار هستند یا وضعیتشان اجازه ندهد.‏ (‏ لو ۲:‏۳۶،‏ ۳۷‏)‏ این سالمندان وقتی که لازم باشد از تدارک ارتباط تلفنی برای گوش دادن به جلسات استفاده می‌کنند.‏ با این حال،‏ این تدارک را جایگزین حضور در جلسات تلقّی نمی‌کنند.‏ باشد که ما نیز با سرمشق گرفتن از آن‌ها،‏ همواره شخصاً در جلسات حضور یافته،‏ یَهُوَه خدای عظیم را پرستش کنیم.‏ —‏ مز ۹۵:‏۱-‏۳،‏ ۶؛‏ ۱۲۲:‏۱‏.‏