«به ایمان رفتار کنید نه به دیدار»

پولُس رسول کمی قبل از محاصره و نابودی اورشلیم نوشت که مسیحیان به عنوان سربازان شایستهٔ مسیح باید بدانند که با سختی روبرو می‌شوند و نباید در پی رفاه و لذّت باشند.‏ (‏۲تیمو ۲:‏۳،‏ ۴)‏ با نزدیک‌تر شدن مصیبت این دنیای خدانشناس،‏ بیش از پیش لازم است که ایمانمان را قوی سازیم و بر امور روحانی تمرکز کنیم.‏ (‏۲قر ۴:‏۱۸؛‏ ۵:‏۷)‏ فیلم «به ایمان رفتار کنید نه به دیدار» را تماشا کنید.‏ (‏در سایت jw.org گزینهٔ «نشریات» و سپس «فیلم‌ها» را انتخاب کنید.‏)‏ توجه کنید که دلبستگی ناحَم و اَبیطال به مادیات،‏ چگونه دامی کشنده برای آنان شد.‏ سپس،‏ به سؤالات زیر پاسخ دهید.‏

۱)‏ در قرن اول میلادی،‏ «آن ‹ویرانگرِ نفرت‌انگیز› که .‏ .‏ .‏ در مکان مقدّس ایستاده» بود،‏ چه بود؟‏ و مسیحیان قرن اول میلادی در اورشلیم لازم بود که چگونه قاطعانه عمل کنند؟‏ (‏مت ۲۴:‏۱۵،‏ ۱۶)‏ ۲)‏ چرا گریختن از اورشلیم مستلزم ایمان بود؟‏ ۳)‏ آنانی که گریختند چه چیزهایی را فدا کردند؟‏ ۴)‏ چرا ناحَم و اَبیطال تأخیر کردند؟‏ (‏مت ۲۴:‏۱۷،‏ ۱۸)‏ ۵)‏ ایمان راحیل هنگام گریختن از اورشلیم چگونه تحت آزمایش قرار گرفت؟‏ (‏مت ۱۰:‏۳۴-‏۳۷؛‏ مرق ۱۰:‏۲۹،‏ ۳۰)‏ ۶)‏ اِیتان چه الگوی خوبی در ایمان و توکّل به یَهُوَه بود؟‏ ۷)‏ مسیحیان در شهر پِلا با چه مشکلاتی روبرو بودند؟‏ ۸)‏ ایمان ناحَم و اَبیطال چگونه به‌تدریج سست شد؟‏ ۹)‏ یَهُوَه چگونه نیازهای مسیحیان پِلا را فراهم دید؟‏ (‏مت ۶:‏۳۳؛‏ ۱تیمو ۶:‏۶-‏۸)‏ ۱۰)‏ با نزدیک‌تر شدن به پایان این دنیا چگونه می‌توانیم ابراهیم و سارا را الگو قرار دهیم؟‏ (‏عبر ۱۱:‏۸-‏۱۰)‏ ۱۱)‏ ناحَم و اَبیطال چگونه خود را متقاعد ساختند تا دوباره به اورشلیم بازگردند و چرا طرز فکرشان اشتباه بود؟‏ (‏لو ۲۱:‏۲۱)‏ ۱۲)‏ وقتی ناحَم و اَبیطال به اورشلیم برگشتند،‏ با چه واقعیتی روبرو شدند؟‏ ۱۳)‏ چرا باید ایمانمان را هم‌اکنون قبل از پایان این دنیا تقویت کنیم؟‏—‏لو ۱۷:‏۳۱،‏ ۳۲؛‏ ۲۱:‏۳۴-‏۳۶.‏

رفتار کردن به ایمان بدین مفهوم است که ۱)‏ به راهنمایی‌های یَهُوَه اعتماد کنیم،‏ ۲)‏ بگذاریم که او قدم‌های ما را هدایت کند و ۳)‏ برای امور روحانی بیشتر از امور مادی ارزش قائل باشیم.‏ باشد که مصممانه به ایمان رفتار کنیم و هرگز فراموش نکنیم که «دنیا و خواسته‌های آن گذراست،‏ اما کسی که خواست خدا را به جا می‌آورد،‏ تا ابد باقی خواهد ماند.‏»—‏۱یو ۲:‏۱۷.‏