آیا میدانستید که . . .
آجرهایی که در ویرانههای بابِل باستان یافت شد چطور دقت کتاب مقدّس را ثابت میکند؟
باستانشناسان در حفاری بابِل باستان میلیونها آجر را که در ساخت آن شهر به کار رفته بود کشف کردند. طبق گفتههای باستانشناسی به نام روبرت کولدوی این آجرها در کورههایی «در خارج شهر پخته میشدند، جایی که گِل خوب و سوخت فراوان یافت میشد.»
اکتشافات باستانی نشان میدهند که حکمرانان بابِل این کورهها را برای اهدافی شریرانه هم استفاده میکردند. پل آلن بولیو پرفسور آشورشناسی در دانشگاه تورِنتو میگوید: ‹چندین منابع بابِلی سوزاندن اشخاصی را به فرمان پادشاهان به دلیل سرکشی یا توهین به مقدّسات گزارش میدهد.› در نوشتهای نِبوکَدنَصَّر پادشاه چنین حکمی را صادر کرده بود: ‹آنها را در کورهٔ آتش نابود کنید، به آتش بکشید و بسوزانید. بگذارید دود از آنها بلند شود. با شعلههای آتش به وجود آنها پایان دهید.›
این نوشتههای باستانی ما را به یاد گزارشی میاندازد که در کتاب مقدّس در دانیال باب ۳ آمده است. بر اساس این گزارش تاریخی نِبوکَدنَصَّر پادشاه مجسمهای طلایی در دشت دورا خارج از شهر بابِل برپا کرد. وقتی سه جوان عبرانی به اسم شَدرَک، میشَک و عَبِدنِغو از سجده کردن جلوی آن مجسمه اجتناب کردند نِبوکَدنَصَّر بهشدّت عصبانی شد و فرمان داد که «آتش کوره را هفت برابر بیشتر کنند.» سپس آن سه نفر را «به داخل کورهٔ آتش انداختند.» فرشتهای پرقدرت آنها را از مرگ حتمی نجات داد.—دان ۳:۱-۶، ۱۹-۲۸.
Source.4.0 SA-NC-BY CC The Trustees of the British Museum. Licensed under ©
آجر پختهشده با اسم نِبوکَدنَصَّر
همچنین آجرهایی که در بابِل یافت شدند دقت کتاب مقدّس را ثابت میکنند. روی بسیاری از این آجرها نوشتههایی در تمجید پادشاه دیده میشود. روی یکی از آنها این متن نوشته شده است: «نِبوکَدنَصَّر، پادشاه بابِل . . . کاخ مجللی که ساختم . . . باشد که نوادگانم تا ابد در آن حکمرانی کنند.» این نوشته با گفتهٔ نِبوکَدنَصَّر در دانیال ۴:۳۰ شباهت دارد. در آنجا آمده است: «بابِل چه شهر بزرگ و زیبایی است! آیا من آن را با قوّت و قدرت خودم برای نشان دادن شکوه و عظمتم نساختهام تا پایتخت من باشد؟»