‏‹باید مقدس باشید زیرا که من قدوس هستم›‏

‏«مقدّس باشید زیرا که من یَهُوَه خدای شما قدّوس هستم.‏»‏‏—‏لاویان ۱۹:‏۲‏.‏

۱.‏ برخی از افرادی که توسط دنیا مقدس شمرده می‌شوند،‏ چه کسانی هستند؟‏

اکثر ادیان بزرگ دنیا دارای اشخاصی هستند که آنان را مقدس می‌شمارند.‏ مادر ترزا که در هند مشهور است،‏ اغلب به سبب تخصیص ایثارگرانهٔ خود به فقرا،‏ مقدس تلقی می‌شود.‏ پاپ،‏ «پدر مقدس» نامیده می‌شود.‏ برخی از کاتولیکها به بنیانگذار جنبش نوین کاتولیک اُپوس دِیئی،‏ خوزه‌ماریا اِسکریبا،‏ به عنوان «الگویی برای قدوسیت» می‌نگرند.‏ آئین هندو دارای سوآمی‌ها،‏ یا مردان مقدس خود است.‏ گاندی به عنوان مردی مقدس،‏ محترم شمرده می‌شد.‏ آئین بودا راهب‌های خود،‏ و اسلام پیامبر مقدس خود را داراست.‏ اما مقدس بودن واقعاً به چه معناست؟‏

۲،‏ ۳.‏ الف)‏ معنی واژه‌های «مقدس» و «قدوسیت» چیست؟‏ ب)‏ برخی از پرسشهایی که لازم است به آنها پاسخ داده شود،‏ کدامند؟‏

^۲ واژهٔ «مقدس» به این صورت تعریف شده است:‏ «۱.‏ .‏ .‏ .‏ با قدرتی الهی در ارتباط بودن؛‏ پاک و مطهر بودن.‏ ۲.‏ با دید پرستش یا احترام نگریسته شدن یا شایستهٔ پرستش یا احترام بودن .‏ .‏ .‏ ۳.‏ زندگی کردن بر طبق یک سیستم مذهبی یا روحانی که دارای اصول اخلاقی مفرط یا خشک باشد .‏ .‏ .‏ ۴.‏ تعیین یا کنار گذاشته شده برای مقصودی مذهبی.‏» قدوسیت،‏ در متون کتاب مقدس به معنی «پاکی یا خلوص مذهبی؛‏ مطهر بودن» است.‏ بر طبق کتاب بینش بر نوشته‌های مقدس که ارجاعی به کتاب مقدس است،‏ «واژهٔ اصلی عبری،‏ قُدِش،‏ بیانی است دربارهٔ مجزا بودن،‏ انحصاری بودن،‏ یا تقدیس خدا،‏ .‏ .‏ .‏ حالتی از کنار گذاشته شدن برای خدمت به خدا.‏»‏a

^۳ به قوم اسرائیل فرمان داده شده بود که مقدس باشند.‏ شریعت خدا اظهار داشت:‏ «من یَهُوَه خدای شما هستم پس خود را تقدیس نمائید و مقدّس باشید زیرا من قدّوس هستم.‏» چه کسی منشأ قدوسیت بود؟‏ اسرائیلیان ناکامل چگونه می‌توانستند مقدس شوند؟‏ و ما امروزه از دعوت یَهُوَه به قدوسیت،‏ پی به چه دروسی می‌بریم؟‏—‏لاویان ۱۱:‏۴۴‏.‏

چگونگی ارتباط اسرائیل با منشأ قدوسیت

۴.‏ قدوسیت یَهُوَه در اسرائیل با چه نمونه‌ای نشان داده می‌شد؟‏

^۴ هر چیزی که در ارتباط با پرستش یَهُوَه خدا توسط اسرائیل بود،‏ باید مقدس در نظر گرفته شده و به عنوان مقدس با آن برخورد می‌شد.‏ چرا چنین بود؟‏ زیرا یَهُوَه خود سرآغاز و منشأ قدوسیت است.‏ روایت موسی دربارهٔ آماده نمودن خیمهٔ مقدس و لباسها و آذینها با این کلمات خاتمه می‌یابد:‏ «تنگهٔ افسر مقدّس را از طلای خالص ساختند و بر آن کتابتی مثل نقش خاتم مرقوم داشتند قدّوسیت برای یَهُوَه.‏» این تنگه یا قطعهٔ براق از طلای خالص،‏ بر عمامهٔ کاهن اعظم نصب می‌شد،‏ و حاکی از این بود که او برای خدمتی که قدوسیت ویژه‌ای داشت،‏ کنار گذاشته شده است.‏ هنگامی که اسرائیلیان درخشش این نشان مرقوم را در نور آفتاب مشاهده می‌کردند،‏ قدوسیت یَهُوَه را مدام به یاد می‌آوردند.‏—‏خروج ۲۸:‏۳۶؛‏ ۲۹:‏۶؛‏ ۳۹:‏۳۰‏.‏

۵.‏ اسرائیلیان ناکامل چگونه می‌توانستند مقدس شمرده شوند؟‏

^۵ اما اسرائیلیان چگونه می‌توانستند مقدس شوند؟‏ فقط از طریق رابطهٔ نزدیکشان با یَهُوَه و پرستش پاک او.‏ آنها به معرفت دقیق دربارهٔ «قدّوس» نیاز داشتند تا وی را با قدوسیت،‏ با پاکیزگی جسمانی و روحانی بپرستند.‏ (‏امثال ۲:‏۱-‏۶؛‏ ۹:‏۱۰‏)‏ از اینرو اسرائیلیان باید خدا را با انگیزه‌ای پاک و با قلبی پاک می‌پرستیدند.‏ هر نوع پرستش ریاکارانه‌ای مورد انزجار یَهُوَه واقع می‌شد.‏—‏امثال ۲۱:‏۲۷‏.‏

چرا یَهُوَه اسرائیل را محکوم کرد

۶.‏ یهودیان در زمان ملاکی با چه دیدی به خوان یَهُوَه می‌نگریستند؟‏

^۶ این مطلب،‏ هنگامی که اسرائیلیان با بی‌میلی قربانیهای نامرغوب و معیوب را به معبد می‌آوردند،‏ بوضوح نمایان گشت.‏ یَهُوَه از طریق نبی خود،‏ ملاکی،‏ قربانیهای نامرغوب آنان را محکوم نمود:‏ «یَهُوَه صبایوت میگوید در شما هیچ خوشی ندارم و هیچ هدیه از دست شما قبول نخواهم کرد.‏ .‏ .‏ .‏ امّا شما [اسم مرا] بیحرمت میسازید چونکه میگوئید که خوان خداوند نجس است و ثمرهٔ آن یعنی طعامش محقّر است.‏ و یَهُوَه صبایوت میفرماید که شما میگوئید اینک این چه زحمت است و آنرا اهانت میکنید و چون (‏حیوانات)‏ دریده شده و لنگ و بیمار را آورده آنها را برای هدیه میگذرانید آیا من آنها را از دست شما قبول خواهم کرد قول خداوند این است.‏»—‏ملاکی ۱:‏۱۰،‏ ۱۲،‏ ۱۳‏.‏

۷.‏ یهودیان در قرن پنجم ق.‏د.‏م.‏ دست به چه کارهای نامقدسی زدند؟‏

^۷ احتمالاً در طی قرن پنجم ق.‏د.‏م.‏ بود که خدا از ملاکی برای محکوم کردن اعمال اشتباه یهودیان استفاده کرد.‏ کاهنان سرمشق ناپسندی از خود به جای می‌گذاشتند،‏ و رفتارشان به هیچ وجه مقدس نبود.‏ مردم با پیروی از آن الگو نسبت به اصول خود بی‌اعتنا بودند و این کار را حتی تا مرحلهٔ طلاق دادن زنان خود انجام دادند تا شاید بتوانند زنان جوانتر و کافر را اختیار کنند.‏ ملاکی نوشت:‏ «‏خداوند در میان تو و زوجهٔ جوانیت شاهد بوده است و تو بوی خیانتb ورزیدهٔ با آنکه او یار تو و زوجهٔ هم‌عهد تو میبود.‏ .‏ .‏ .‏ پس از روحهای خود باحذر باشید و زنهار احدی بزوجهٔ جوانئ خود خیانت نورزد.‏ زیرا یَهُوَه خدای اسرائیل میگوید که از طلاق نفرت دارم.‏»—‏ملاکی ۲:‏۱۴-‏۱۶‏.‏

۸.‏ چگونه برخی از افراد در جماعت مسیحی از دید امروزی نسبت به طلاق مصون نبوده‌اند؟‏

^۸ میزان طلاق،‏ در دوران امروزی و در کشورهای بسیاری که بسادگی می‌توان به طلاق دست یافت،‏ سیر صعودی طی کرده است.‏ حتی جماعت مسیحی از این امر مصون نبوده است.‏ برخی افراد به جای اینکه برای چیرگی بر موانع و موفقیت در زندگی زناشویی خود جویای کمک پیران شوند،‏ با عجله همسر خود را ترک کرده‌اند.‏ اغلب،‏ این بچه‌ها هستند که بهای سنگین عاطفی آن را می‌پردازند.‏—‏متی ۱۹:‏۸،‏ ۹‏.‏

۹،‏ ۱۰.‏ چگونه باید به پرستش یَهُوَه بیندیشیم؟‏

^۹ همانطور که در مطالب فوق مشاهده کردیم،‏ یَهُوَه با در نظر گرفتن وضعیت اسفناک روحانی در روزگار ملاکی،‏ صریحاً پرستش ظاهری یهودا را محکوم کرد و نشان داد که فقط پذیرای پرستش پاک می‌باشد.‏ آیا این موضوع نباید ما را برانگیزد تا به کیفیت پرستش یَهُوَه خدا،‏ سلطان تعالی خداوند،‏ منشأ قدوسیت واقعی بیندیشیم؟‏ آیا واقعاً خدمت مقدسی را به خدا ارائه می‌دهیم؟‏ آیا خود را از لحاظ روحانی در وضعیت پاکی حفظ می‌کنیم؟‏

^۱۰ این به آن معنا نیست که باید کامل باشیم،‏ امری که غیرممکن است،‏ یا اینکه باید خود را با دیگران مقایسه نماییم.‏ بلکه به این مفهوم است که هر مسیحی باید بهترین پرستشی را که در محدودهٔ اوضاع و احوال شخصی وی امکان‌پذیر است،‏ به خدا ارائه دهد.‏ این موضوع به کیفیت پرستش ما اشاره می‌کند.‏ خدمت خالصانهٔ ما باید بهترین خدمتی باشد که می‌توانیم ارائه دهیم،‏ یعنی خدمت مقدس.‏ این خدمت چگونه انجام می‌شود؟‏—‏لوقا ۱۶:‏۱۰؛‏ غلاطیان ۶:‏۳،‏ ۴‏.‏

دلهای پاک،‏ انسان را به سوی پرستش پاک سوق می‌دهند

۱۱،‏ ۱۲.‏ رفتار نامقدس از کجا سرچشمه می‌گیرد؟‏

^۱۱ عیسی بروشنی آموزش داد که آنچه در دل است،‏ به وسیلهٔ سخنان و اعمال شخص پدیدار می‌گردد.‏ عیسی به فریسیان که معتقد به عدالت خود و با این حال ناپاک بودند گفت:‏ «ای افعی‌زادگان چگونه میتوانید سخن نیکو گفت و حال آنکه بد هستید؟‏ زیرا که زبان از زیادتئ دل سخن میگوید.‏» او بعداً نشان داد که اعمال شریر،‏ از افکار شریری که در دل،‏ یا باطن فرد قرار دارند،‏ ناشی می‌شود.‏ او گفت:‏ «آنچه از دهان برآید از دل صادر میگردد و این چیزها است که انسانرا نجس میسازد.‏ زیرا که از دل برمیآ‌ید خیالات بد و قتلها و زناها و فسقها و دزدیها و شهادات دروغ و کفرها.‏ اینها است که انسانرا نجس میسازد.‏»—‏متی ۱۲:‏۳۴؛‏ ۱۵:‏۱۸-‏۲۰‏.‏

^۱۲ این مطلب،‏ ما را در درک این امر که کارهای نامقدس تنها به خودی خود یا بدون زمینهٔ قبلی انجام نمی‌شوند،‏ یاری می‌دهد.‏ این اعمال نتیجهٔ افکار آلوده‌ای هستند که در دل نهفته بوده‌اند—‏آرزوهای پنهانی و خیال‌پردازیها.‏ به این سبب است که عیسی توانست بگوید:‏ «شنیده‌اید که باوّلین گفته شده است زنا مکن.‏ لیکن من بشما میگویم هر کس بزنی نظر شهوت اندازد هماندم در دل خود با او زنا کرده است.‏» به عبارت دیگر،‏ فسق و زنا پیش از آنکه هرگونه عملی رخ دهد،‏ در دل ریشه گرفته‌اند.‏ سپس،‏ با پیش آمدن شرایط مناسب،‏ افکار نامقدس تبدیل به رفتار نامقدس می‌گردند.‏ فسق،‏ زنا،‏ لواط،‏ دزدی،‏ کفرگویی،‏ و ارتداد برخی از نتایج آشکار آن می‌شوند.‏—‏متی ۵:‏۲۷،‏ ۲۸؛‏ غلاطیان ۵:‏۱۹-‏۲۱‏.‏

۱۳.‏ برخی از نمونه‌هایی که نشان می‌دهند چگونه افکار نامقدس می‌توانند به رفتار نامقدس منجر شوند،‏ کدامند؟‏

^۱۳ این را می‌توان به شیوه‌های گوناگون تشبیه کرد.‏ در برخی کشورها،‏ کازینوها مانند قارچ سبز می‌شوند و بدین ترتیب فرصت بیشتری را برای قماربازی فراهم می‌کنند.‏ ممکن است شخصی در راه تلاش برای حل مشکلات مالی خود،‏ وسوسه شود که به این راه حل ساختگی پناه آورد.‏ استدلال فریبنده ممکن است برادری را به رد یا تضعیف اصول کتاب مقدس ترغیب کند.‏c در موردی دیگر،‏ دسترسی آسان به تصاویر یا مطالب شهوت‌انگیز،‏ چه از طریق تلویزیون،‏ ویدئوها،‏ کامپیوترها،‏ یا کتابها،‏ می‌تواند یک مسیحی را به سوی رفتار نامقدس سوق دهد.‏ فقط کافیست که او نسبت به سلاح روحانی خود بی‌توجهی نشان دهد،‏ و پیش از آنکه متوجه شود،‏ دچار فساد اخلاقی گردیده است.‏ اما در اکثر موارد،‏ کشیده شدن به گناه،‏ از ذهن آغاز می‌شود.‏ بله،‏ در چنین موقعیتهایی است که کلام یعقوب به انجام می‌رسد:‏ «هر کس در تجربه میافتد وقتیکه شهوت وی او را میکَشَدْ و فریفته میسازد.‏ پس شهوتْ آبستن شده گناهرا میزاید و گناه به انجام رسیده موترا تولید میکند.‏»—‏یعقوب ۱:‏۱۴،‏ ۱۵؛‏ افسسیان ۶:‏۱۱-‏۱۸‏.‏

۱۴.‏ چگونه عدهٔ بسیاری از رفتار نامقدس خود بازگشته‌اند؟‏

^۱۴ خوشبختانه،‏ عدهٔ بسیاری از مسیحیانی که از روی ضعف مرتکب گناه می‌شوند،‏ پشیمانی واقعی از خود نشان می‌دهند،‏ و پیران قادر هستند که اینگونه افراد را از لحاظ روحانی به حال نخست برگردانند.‏ حتی عدهٔ بسیاری که به سبب عدم پشیمانی اخراج می‌گردند،‏ سرانجام به خود آمده،‏ در جماعت پذیرفته می‌شوند.‏ آنها به این موضوع پی می‌برند که وقتی اجازه دادند افکار نامقدس در دلشان ریشه دواند،‏ شیطان چقدر آسان آنان را در چنگ خود اسیر کرد.‏—‏غلاطیان ۶:‏۱؛‏ ۲تیموتاؤس ۲:‏۲۴-‏۲۶؛‏ ۱پطرس ۵:‏۸،‏ ۹‏.‏

مواجهه با ضعفهای خود —‏ مبارزه‌ای برای ما

۱۵.‏ الف)‏ چرا باید با ضعفهای خود مواجه شویم؟‏ ب)‏ چه چیزی می‌تواند ما را در پذیرفتن ضعفهایمان یاری دهد؟‏

^۱۵ ما باید تلاش کنیم که دل خود را بی‌غرضانه بشناسیم.‏ آیا مایلیم که با ضعفهای خود مواجه شده،‏ آنها را بپذیریم،‏ و سپس برای غلبه بر آنها بکوشیم؟‏ آیا خواهان این هستیم که از یک دوست رک‌گو و بی‌ریا سؤال کنیم که چطور می‌توانیم خود را اصلاح نماییم،‏ و سپس به نصیحت او گوش فرا دهیم؟‏ برای مقدس ماندن باید بر نقصهای خود غلبه یابیم.‏ چرا؟‏ زیرا شیطان از ضعفهای ما آگاهی دارد.‏ او از دسیسه‌های زیرکانهٔ خود استفاده خواهد کرد تا ما را به گناه و رفتار نامقدس وادارد.‏ او با کارهای حیله‌گرانهٔ خود سعی می‌کند که ما را از محبت خدا جدا نماید تا دیگر برای پرستش یَهُوَه مطهر و مفید نباشیم.‏—‏ارمیا ۱۷:‏۹؛‏ افسسیان ۶:‏۱۱؛‏ یعقوب ۱:‏۱۹‏.‏

۱۶.‏ پولس چه نزاع و کشمکشی در خود می‌دید؟‏

^۱۶ پولس رسول چنانکه در نامهٔ خود به رومیان تصدیق کرده است،‏ گرفتار مصیبتها و آزمایشات خود بود:‏ «میدانم که در من یعنی در جسدم هیچ نیکوئی ساکن نیست زیرا که اراده در من حاضر است امّا صورتِ نیکو کردن نی.‏ زیرا آن نیکوئیرا که میخواهم نمیکنم بلکه بدیرا که نمیخواهم میکنم .‏ .‏ .‏ بر حسب انسانیّت باطنی بشریعت خدا خوشنودم.‏ لکن شریعتی دیگر در اعضای خود میبینم که با شریعت ذهن من منازعه میکند و مرا اسیر میسازد بآ‌ن شریعت گناه که در اعضای من است.‏»—‏رومیان ۷:‏۱۸-‏۲۳‏.‏

۱۷.‏ پولس چگونه از تلاش و مبارزه با ضعفهای خود پیروز بیرون آمد؟‏

^۱۷ اکنون نکتهٔ حیاتی در مورد پولس این است که او به ضعفهای خود اقرار کرد.‏ او علی‌رغم این ضعفها توانست بگوید:‏ «بر حسب انسانیّت [روحانی] باطنی بشریعت خدا خوشنودم.‏» پولس به آنچه که نیکو بود عشق می‌ورزید و نسبت به آنچه که بد بود تنفر داشت.‏ اما با وجود این باید از عهدهٔ نبردی برمی‌آمد،‏ نبرد مشابهی که همگی ما درگیر آن هستیم—‏بر ضد شیطان،‏ دنیا،‏ و جسم.‏ پس چگونه می‌توانیم در مبارزه برای مقدس ماندن،‏ متمایز بودن از این دنیا و طرز فکر آن،‏ پیروز شویم؟‏—‏۲قرنتیان ۴:‏۴؛‏ افسسیان ۶:‏۱۲‏.‏

چگونه می‌توانیم مقدس بمانیم؟‏

۱۸.‏ چگونه می‌توانیم مقدس بمانیم؟‏

^۱۸ قدوسیت،‏ با اتخاذ راحت‌ترین راه یا ارضای بیش از حد هوسهای خود به دست نمی‌آید.‏ یک چنین شخصی همیشه برای اخلاق و رفتار خود عذر و بهانه می‌آورد و سعی می‌کند که تقصیر را به گردن کسی یا چیزی دیگر بیندازد.‏ شاید باید بیاموزیم که مسئولیت کارهای خود را قبول کنیم و مانند عده‌ای نباشیم که اظهار می‌کنند به علت زمینهٔ خانوادگی یا خصوصیات ارثی،‏ دست سرنوشت ورق را بر ضد آنان برگردانده است.‏ ریشهٔ این امر در دل فرد قرار دارد.‏ آیا او به عدالت عشق می‌ورزد؟‏ سخت در آرزوی قدوسیت است؟‏ مشتاق برکت خداست؟‏ مزمورنویس با این گفته که «از بدی اجتناب نما و نیکوئی بکن،‏ صلح را طلب نما و در پی آن بکوش،‏» نیاز به قدوسیت را بوضوح نشان داد.‏ پولس رسول نوشت:‏ «محبّت بیریا باشد.‏ از بدی نفرت کنید و به نیکوئی بپیوندید.‏»—‏مزمور ۳۴:‏۱۴؛‏ ۹۷:‏۱۰؛‏ رومیان ۱۲:‏۹‏.‏

۱۹،‏ ۲۰.‏ الف)‏ چگونه می‌توانیم ذهن خود را بنا کنیم؟‏ ب)‏ یک مطالعهٔ مؤثر شخصی مستلزم چیست؟‏

^۱۹ چنانچه از دیدگاه یَهُوَه به مسائل نظر افکنیم و فکر مسیح را دارا باشیم،‏ می‌توانیم ‹به نیکوئی بپیوندیم.‏› (‏۱قرنتیان ۲:‏۱۶‏)‏ این امر چگونه به انجام می‌رسد؟‏ با مطالعهٔ مرتب و منظم و تعمق بر کلام خدا.‏ واقعاً که چقدر این پند به کرات داده شده است!‏ اما آیا به اندازهٔ کافی آن را جدی می‌گیریم؟‏ برای مثال،‏ آیا واقعاً این مجله را پیش از آمدن به جلسه مطالعه می‌کنی و آیه‌های کتاب مقدس را مورد بررسی قرار می‌دهی؟‏ منظور ما از مطالعه فقط خط کشیدن زیر چند عبارت در هر پاراگراف نیست.‏ می‌توان در عرض تقریباً ۱۵ دقیقه نگاهی اجمالی به یک مقالهٔ مطالعه انداخت و زیر مطالب آن خط کشید.‏ آیا این به آن معناست که مقاله را مطالعه کرده‌ایم؟‏ در واقع،‏ مطالعه و جذب فواید روحانیی که هر مقاله ارائه می‌دهد،‏ می‌تواند یک یا دو ساعت وقت ببرد.‏

^۲۰ شاید لازم باشد که خود را کنترل کرده،‏ هر هفته برای چند ساعتی از جلوی تلویزیون برخیزیم و حواسمان را واقعاً بر قدوسیت شخصی خود متمرکز نماییم.‏ مطالعهٔ مداوم ما،‏ ما را از لحاظ روحانی بنا می‌کند و ذهن را برای تصمیم‌گیریهای درست به کار می‌اندازد—‏تصمیماتی که به «سیرت مقدّس» منجر می‌شوند.‏—‏۲پطرس ۳:‏۱۱؛‏ افسسیان ۴:‏۲۳؛‏ ۵:‏۱۵،‏ ۱۶‏.‏

۲۱.‏ چه پرسشی برای پاسخ‌گویی باقی می‌ماند؟‏

^۲۱ حال سؤال این است که ما به عنوان یک مسیحی،‏ در چه محدوده‌های بیشتری از فعالیت و رفتار خود می‌توانیم مقدس باشیم،‏ درست همانطور که یَهُوَه مقدس است؟‏ مقالهٔ بعدی مطالبی را برای اندیشیدن ارائه می‌دهد.‏

‏[پاورقی‌ها]‏

آیا به یاد می‌آوری؟‏

◻ منشأ قدوسیت چگونه در اسرائیل شناسایی می‌شد؟‏

◻ پرستش اسرائیل به چه طریق در روزگار ملاکی مقدس نبود؟‏

◻ رفتار نامقدس از کجا آغاز می‌گردد؟‏

◻ برای مقدس بودن،‏ چه چیزی را باید بپذیریم؟‏

◻ چگونه می‌توانیم مقدس بمانیم؟‏