اِلیفاز نمونهٔ خوبی در تسلّی دادن نیست

اِلیفاز به ایّوب گفت که انسان‌ها هیچ وقت نمی‌توانند یَهُوَه را راضی و خوشحال کنند (‏ای‍ ۱۵:‏​۱۴-‏۱۶؛‏ ب۰۵-‏‎⁦E⁩‏ ۱۵/‏۹ ص ۲۶ ¶۴-‏۵)‏

اِلیفاز غیرمستقیم گفت که ایّوب شریر است و برای همین اینقدر سختی و مصیبت می‌کشد (‏ای‍ ۱۵:‏⁠۲۰)‏

حرف‌های اِلیفاز به ایّوب تسلّی نداد (‏ای‍ ۱۶:‏​۱،‏ ۲)‏

حرف‌های اِلیفاز دروغ بود.‏ تلاش‌های ما برای خدمت به یَهُوَه او را خوشحال و راضی می‌کند.‏ (‏مز ۱۴۹:‏⁠۴)‏ مشکل و سختی برای انسان‌های درستکار هم پیش می‌آید.‏—‏مز ۳۴:‏⁠۱۹.‏

سؤالی برای تعمّق:‏ چطور می‌توانیم به کسانی که افسرده و دلسرد شده‌اند دلگرمی دهیم؟‏—‏۱تس‍ ۵:‏۱۴؛‏ ب۱۵ ۱۵/‏۲ ص ۹ ¶۱۶.‏