خواهشی از روی محبت

۱.‏ همهٔ ما چه مسئولیتی داریم؟‏

همهٔ ما از صلحی که در جماعت وجود دارد لذّت می‌بریم.‏ این صلح پیش‌نمایی از زندگی قشنگی است که در بهشت خواهیم داشت.‏ (‏اِشَعْیا ۳۲:‏​۱۷،‏ ۱۸)‏ صلحی که بین ماست هدیه‌ای از طرف یَهُوَه است و همهٔ ما باید تلاش کنیم آن را حفظ کنیم.‏ (‏رومیان ۱۲:‏۱۸)‏ چطور می‌توانیم این کار را بکنیم؟‏ اگر کسی را رنجانده‌ایم یا از دست کسی ناراحت شده‌ایم چطور می‌توانیم دوباره صلح را برقرار کنیم؟‏ جواب این سؤالات را در گزارشی از کتاب مقدّس پیدا می‌کنیم.‏ در این گزارش از سه شخصیت کتاب مقدّس درس می‌گیریم:‏ پولُس رسول،‏ فیلیمون و اُنیسیموس.‏

خواهش پولُس

۲.‏ چه اتفاقی بین فیلیمون و اُنیسیموس افتاد؟‏ (‏فیلیمون ۸،‏ ۹،‏ ۱۷)‏

^۲ فیلیمون ۸،‏ ۹،‏ ۱۷ را بخوانید.‏ پولُس در نامه‌اش به فیلیمون،‏ او را تشویق کرد که از غلامش اُنیسیموس به گرمی استقبال کند.‏ پولُس خواهش کرد که فیلیمون به خاطر محبتی که به مسیح و هم‌ایمانانش دارد این کار را بکند.‏ آیا با این گزارش آشنا هستید؟‏ فیلیمون برادری در جماعت کولُسی بود که به خاطر ایمان قوی و محبتش معروف بود.‏ او غلامی به اسم اُنیسیموس داشت که پرستندهٔ یَهُوَه نبود.‏ اُنیسیموس از دست فیلیمون به روم فرار کرده بود.‏ شاید او قبل از رفتنش از فیلیمون مقداری پول دزدیده بود.‏ (‏فیلیمون ۱۸)‏ زمانی که اُنیسیموس در روم بود با پولُس دوست صمیمی شد و تعمید گرفت.‏ (‏کولُسیان ۴:‏⁠۹)‏ پولُس اُنیسیموس را پیش فیلیمون فرستاد،‏ چون طبق قوانین روم او باید پیش اربابش برمی‌گشت.‏—‏فیلیمون ۱۲،‏ ۱۳.‏

۳.‏ اگر اُنیسیموس برمی‌گشت ممکن بود چه اتفاقاتی بیفتد؟‏ (‏تصویر)‏

^۳ اگر اُنیسیموس برمی‌گشت،‏ فیلیمون چه برخوردی با او می‌کرد؟‏ طبق قانون،‏ فیلیمون می‌توانست او را به شدّت مجازات کند.‏ در این صورت اعضای جماعت چه واکنشی نشان می‌دادند؟‏ ممکن بود این ماجرا بین اربابان و غلامان دیگر تفرقه بیندازد.‏ پولُس می‌دانست که این اتفاق می‌توانست صلح جماعت را به هم بزند.‏ پس نامه‌ای برای فیلیمون نوشت و آن را توسط تیخیکوس به دستش رساند.‏ (‏اِفِسُسیان ۶:‏​۲۱،‏ ۲۲؛‏ کولُسیان ۴:‏​۷-‏۹)‏ او همزمان یک نامهٔ دیگر هم به جماعت کولُسی فرستاد.‏ با بررسی این دو نامه،‏ درس‌های زیادی از پولُس،‏ اُنیسیموس و فیلیمون می‌گیریم.‏

نمونهٔ پولُس

۴-‏۵.‏ پیران جماعت چطور صلح جماعت را حفظ می‌کنند؟‏

^۴ از نمونهٔ پولُس چه یاد می‌گیریم؟‏ او همیشه طوری رفتار می‌کرد که صلح جماعت حفظ شود.‏ ما هم می‌توانیم از او سرمشق بگیریم و صلح را در جماعت ترویج دهیم.‏

^۵ پولُس با فیلیمون دوستانه رفتار کرد.‏ (‏فیلیمون ۱۷)‏ پولُس فکر نکرد که می‌تواند مثل یک ارباب به فیلیمون دستور دهد.‏ (‏۲قُرِنتیان ۱:‏۲۴)‏ او فیلیمون را همکار و دوست خودش می‌دانست و این را به او یادآوری کرد.‏ او نمونهٔ خوبی برای فیلیمون به جا گذاشت و به او نشان داد که چطور باید با برادر جدیدش اُنیسیموس رفتار کند.‏ پولُس برای ما هم نمونهٔ خوبی است؛‏ مخصوصاً برای پیران جماعت.‏ پیران جماعت رفتار دوستانه‌ای با برادران و خواهران دارند و به این شکل صلح جماعت را حفظ می‌کنند.‏ آن‌ها برای برادران و خواهرانشان مثل شبانی مهربان هستند و بر آن‌ها ‹سَروری نمی‌کنند.‏› (‏۱پِطرُس ۵:‏​۱-‏۳)‏ پیران جماعت با هم‌ایمانانشان وقت می‌گذرانند،‏ به حرفشان گوش می‌کنند،‏ برایشان ارزش قائلند و در سختی‌ها از آن‌ها حمایت می‌کنند.‏ آن‌ها برخورد دوستانه‌ای با دیگران دارند و مثل پولُس با نمونهٔ خوبشان دیگران را تشویق می‌کنند که صلحجو باشند.‏

۶.‏ چرا باید دیگران را تحسین و تشویق کنیم؟‏

^۶ پولُس فیلیمون را تحسین کرد.‏ (‏فیلیمون ۴،‏ ۵،‏ ۷)‏ همهٔ ما به تحسین و تشویق نیاز داریم.‏ خیلی از ما احساس بی‌ارزشی می‌کنیم.‏ شاید فکر کنیم چهرهٔ زیبایی نداریم یا دیگران ما را دوست ندارند.‏ یا شاید نگران باشیم مسئولیتی را از دست بدهیم.‏ چنین احساساتی طبیعی است.‏ اما بعضی وقت‌ها باعث می‌شود که مضطرب،‏ حساس یا رقابتجو شویم و بخواهیم از خودمان دفاع کنیم.‏ این رفتارها صلح را به هم می‌زنند.‏ کسی که احساس بی‌ارزشی می‌کند به تحسین نیاز دارد،‏ چون وقتی تحسین می‌شود می‌بیند که دیگران برایش ارزش قائلند و دوستش دارند.‏ (‏امثال ۱۲:‏۲۵)‏ آیا می‌خواهید به این شکل به دیگران کمک کنید؟‏ پس در هر فرصتی آن‌ها را صادقانه تحسین کنید.‏ دیگران را نه فقط به خاطر دستاوردهایشان،‏ بلکه بابت تلاش‌هایشان هم تحسین کنید.‏ مهم این است که وقتی یک نکتهٔ مثبت در کسی می‌بینید حتماً او را تحسین کنید.‏

۷.‏ چرا باید به حرف‌هایی که دربارهٔ دیگران می‌زنیم خوب فکر کنیم؟‏ (‏فیلیمون ۱۰-‏۱۲)‏

^۷ پولُس دربارهٔ اُنیسیموس حرف‌های مثبتی زد.‏ (‏فیلیمون ۱۰-‏۱۲ را بخوانید.‏)‏ حرف‌های پولُس چه تأثیری روی فیلیمون گذاشت؟‏ آیا روی طرز حرف زدن،‏ برخورد و احساسات فیلیمون نسبت به اُنیسیموس تأثیر گذاشت؟‏ البته!‏ به طور مشابه،‏ حرف‌های ما دربارهٔ هم‌ایمانانمان،‏ روی برخورد و احساسات دیگران نسبت به آن‌ها تأثیر می‌گذارد.‏ اگر در مورد کسی چیزهای مثبت بگوییم،‏ احتمالاً دیگران هم با او رفتار خوبی خواهند داشت.‏ برعکس،‏ اگر در مورد برادر یا خواهری منفی صحبت کنیم،‏ ممکن است روی رفتار دیگران با او تأثیر منفی بگذارد.‏ برای این که در مورد کسی حرف‌های مثبتی بزنیم،‏ اول باید دید مثبتی نسبت به او داشته باشیم.‏ نمونهٔ پولُس در این مورد کمکمان می‌کند.‏

۸.‏ چطور می‌توانیم نسبت به هم‌ایمانانمان دید مثبتی داشته باشیم و حرف‌های مثبتی دربارهٔ آن‌ها بزنیم؟‏ (‏تصاویر)‏

^۸ پولُس به خاطر خصوصیات خوب فیلیمون مرتب از یَهُوَه قدردانی می‌کرد.‏ (‏فیلیمون ۴،‏ ۵)‏ او از یَهُوَه بابت وجود خیلی‌ها تشکر کرد.‏ (‏۱قُرِنتیان ۱:‏​۴-‏۷؛‏ فیلیپیان ۱:‏​۳-‏۵؛‏ کولُسیان ۱:‏​۳،‏ ۴؛‏ ۱تِسالونیکیان ۱:‏​۲،‏ ۳)‏ پولُس از خصوصیات بد برادران و خواهرانش بی‌خبر نبود،‏ ولی روی خصوصیات خوبشان تمرکز می‌کرد.‏ او بابت داشتن چنین دوستانی مرتب از یَهُوَه تشکر می‌کرد.‏ اگر برای شما سخت است که دربارهٔ کسی حرف‌های مثبت بزنید،‏ مرتب به خصوصیات خوبش فکر کنید و از یَهُوَه بخواهید به او برکت دهد.‏ در این صورت راحت‌تر می‌توانید در موردش چیزهای مثبت بگویید.‏

۹.‏ چرا حرف‌های محبت‌آمیز پولُس در نامه‌اش به فیلیمون قابل توجه است؟‏

^۹ پولُس با وجود سختی‌هایش با مهربانی با فیلیمون رفتار کرد.‏ حتماً برای شما هم پیش آمده که وقتی خسته یا تحت فشار بودید برخورد تندی با کسی داشتید.‏ در شرایط سخت ممکن است با دیگران خوش‌برخورد و مهربان نباشیم.‏ وقتی پولُس به فیلیمون نامه می‌نوشت در چه شرایطی بود و چه اتفاقاتی را پشت سر گذاشته بود؟‏ او موقعی که نامه‌اش را می‌نوشت «زندانی» بود و در روم در حبس خانگی به سر می‌برد.‏ (‏فیلیمون ۱)‏ پولُس چند سال قبل از آن،‏ مورد حملهٔ مردم قرار گرفته بود و با بی‌عدالتی دستگیر شده بود.‏ او مدتی در اورشلیم و قیصریه بازداشت بود و بعد به روم منتقل شده بود.‏ به علاوه کشتی‌ای که با آن به روم می‌رفت غرق شده بود.‏ آیا تجربه‌های تلخ پولُس روی طرز حرف زدنش با فیلیمون تأثیر گذاشت؟‏ نه.‏ نامهٔ او به فیلیمون پر از حرف‌های سنجیده و بامحبت بود.‏ ما از او چه درسی می‌گیریم؟‏ ما هم وقتی در شرایط سخت هستیم یا خسته و مضطربیم،‏ می‌توانیم با دیگران برخورد خوبی داشته باشیم و صلح را حفظ کنیم.‏ اگر با دیگران در صلح باشیم راحت‌تر سختی‌ها را تحمّل می‌کنیم.‏

نمونهٔ اُنیسیموس

۱۰.‏ از نمونهٔ اُنیسیموس چه یاد می‌گیریم؟‏

^۱۰ همهٔ ما ممکن است حرفی بزنیم که باعث رنجش دیگران شود.‏ در چنین شرایطی نمونهٔ اُنیسیموس به ما نشان می‌دهد که چطور باید دوباره صلح را برقرار کنیم.‏ او کاری انجام داد که گفتنش ساده است،‏ ولی انجام دادنش سخت.‏ او به اشتباه خودش اعتراف کرد و تلاش کرد با فیلیمون آشتی کند.‏ مسلّماً اُنیسیموس می‌دانست که طبق قوانین روم باید پیش اربابش برگردد.‏ پس او مسافتی بیشتر از ۱۴۰۰ کیلومتر طی کرد تا پیش فیلیمون برگردد.‏ این سفر برایش پرهزینه و سخت بود.‏ به علاوه او حاضر شد که آزادی‌اش را از دست بدهد و عواقب کارش را بپذیرد.‏ واضح است که این تصمیم برایش راحت نبود.‏ شاید اُنیسیموس فکر می‌کرد که حق دارد از دست فیلیمون فرار کند.‏ حتی اگر این طور فکر می‌کرد،‏ اجازه نداد که این احساس مانع برگشتنش شود.‏ او پیش فیلیمون برگشت و سعی کرد با او آشتی کند.‏

۱۱.‏ اگر کسی را رنجانده‌ایم چطور می‌توانیم صلح را برقرار کنیم؟‏ (‏تصاویر)‏

^۱۱ اگر کسی را رنجانده‌اید،‏ پیشقدم شوید تا صلح را برقرار کنید.‏ (‏مَتّی ۵:‏​۲۳-‏۲۵)‏ شاید این کار سخت باشد،‏ ولی مطمئناً ارزشش را دارد.‏ قدم اول این است که از ته دل معذرتخواهی کنید.‏ بعد به حرف شخص مقابل گوش دهید و سعی کنید احساساتش را درک کنید.‏ اشتباهتان را گردن بگیرید.‏ سعی نکنید رفتارتان را توجیه کنید یا آن را گردن کس دیگری بیندازید،‏ چون ممکن است معذرتخواهی‌تان دیگر فایده‌ای نداشته باشد و حتی شرایط را بدتر کند.‏ معذرتخواهی کردن سریع‌ترین راه برقراری صلح است،‏ اما برای این کار باید فروتن باشید.‏—‏رومیان ۱۴:‏⁠۱۹.‏

نمونهٔ فیلیمون

۱۲.‏ چرا پولُس اطمینان داشت که فیلیمون اُنیسیموس را می‌بخشد؟‏

^۱۲ اگر از دست کسی ناراحت شده‌ایم نمونهٔ فیلیمون کمکمان می‌کند تا صلح را حفظ کنیم.‏ آیا فیلیمون اُنیسیموس را بخشید و از او به گرمی استقبال کرد؟‏ گزارش کتاب مقدّس جواب این سؤال را نمی‌دهد.‏ اما پولُس اطمینان داشت که فیلیمون درست رفتار می‌کند.‏ (‏فیلیمون ۱۷،‏ ۲۱)‏ او می‌دانست که فیلیمون به خاطر خصوصیات خوبش راحت‌تر می‌تواند اُنیسیموس را ببخشد.‏

۱۳.‏ چرا محبت برای حفظ صلح و اتحاد حیاتی است؟‏ (‏کولُسیان ۳:‏⁠۱۴)‏

^۱۳ فیلیمون برادرانش را دوست داشت.‏ (‏فیلیمون ۵)‏ معنی اسم فیلیمون «بامحبت» است.‏ او نشان داد که شایستهٔ آن اسم است.‏ او به خاطر محبت عمیقش معروف بود؛‏ خصوصیتی که برای بخشیدن اُنیسیموس لازم داشت.‏ پولُس در نامه‌اش به جماعت کولُسی که فیلیمون هم جزو آن بود گفت که محبت،‏ «انسان‌ها را کاملاً متحد می‌کند.‏» (‏کولُسیان ۳:‏۱۴ را بخوانید.‏)‏ پولُس تأکید کرد که برای حفظ صلح و اتحاد جماعت،‏ محبت مهم‌ترین خصوصیت است.‏ هر چه بیشتر دیگران را دوست داشته باشیم،‏ راحت‌تر می‌توانیم آن‌ها را ببخشیم و با مهربانی با آن‌ها رفتار کنیم.‏ (‏۱قُرِنتیان ۱۳:‏​۴-‏۷)‏ بیایید ببینیم فیلیمون چطور محبتش را بیشتر کرد؟‏

۱۴.‏ چرا می‌توان گفت که فیلیمون مهمان‌نواز بود؟‏

^۱۴ فیلیمون خصوصیتی داشت که محبتش را بیشتر می‌کرد.‏ او مهمان‌نواز بود.‏ او خانه‌اش را در اختیار جماعت می‌گذاشت تا جلسات را آنجا برگزار کنند.‏ (‏فیلیمون ۲)‏ پولُس می‌دانست که فیلیمون مهمان‌نواز است،‏ برای همین از او خواست که ‹جایی برای ماندنش تدارک ببیند.‏› (‏فیلیمون ۲۲)‏ بدون شک مهمان‌نوازی فیلیمون باعث می‌شد که دیگران کنارش راحت باشند و نیروی تازه بگیرند.‏—‏فیلیمون ۷.‏

۱۵.‏ مهمان‌نوازی چطور محبتمان را به هم‌ایمانانمان بیشتر می‌کند؟‏ (‏تصاویر)‏

^۱۵ اگر مثل فیلیمون مهمان‌نواز باشیم،‏ راحت‌تر می‌توانیم به برادران و خواهرانمان محبت کنیم.‏ مهمان‌نوازی باعث می‌شود که بهتر با هم‌ایمانانمان آشنا شویم.‏ ما می‌توانیم با کسانی که خوب نمی‌شناسیم یا فکر می‌کنیم با ما خیلی فرق دارند،‏ وقت صرف کنیم.‏ به این شکل،‏ متوجه می‌شویم که یَهُوَه آدم‌های مختلفی را به سمت خودش جذب کرده است.‏ این تنوع،‏ خانوادهٔ جهانی‌مان را زیباتر می‌کند.‏ هر چه در مورد پیشینهٔ هم‌ایمانانمان،‏ نحوهٔ آشنایی‌شان با یَهُوَه و سختی‌هایی که پشت سر گذاشته‌اند بیشتر بدانیم،‏ محبت و احتراممان به آن‌ها بیشتر می‌شود.‏ همچنین می‌بینیم که چرا یَهُوَه آن‌ها را به سمت خودش جذب کرده است.‏ (‏یوحنا ۶:‏۴۴)‏ پس مهمان‌نوازی راهی است که می‌توانیم محبتمان را به برادران و خواهرانمان بیشتر کنیم،‏ نسبت به آن‌ها دید مثبتی داشته باشیم و راحت‌تر خطاهایشان را ببخشیم.‏

۱۶.‏ فیلیمون چطور باید پند پولُس در کولُسیان ۳:‏۱۳ را به کار می‌برد؟‏

^۱۶ آیا برایتان سخت است که کسی را ببخشید؟‏ حتی اگر برادران و خواهرانمان را دوست داشته باشیم،‏ بعضی وقت‌ها آسان نیست که آن‌ها را ببخشیم.‏ در این صورت چه چیزی به ما کمک می‌کند؟‏ توجه کنید که پولُس در نامه‌اش به جماعت کولُسی چه گفت.‏ (‏کولُسیان ۳:‏۱۳ را بخوانید.‏)‏ وقتی آن نامه در خانهٔ فیلیمون خوانده شد او چه احساسی پیدا کرد و احتمالاً به چه موضوعی فکر کرد؟‏ آیا هنوز از دست اُنیسیموس دلخور بود؟‏ در این صورت پند پولُس برای او هم کاربرد داشت.‏ او باید با اُنیسیموس مدارا می‌کرد و با میل و رغبت او را می‌بخشید.‏ پند پولُس به ما کمک می‌کند که حتی اگر برایمان سخت است دیگران را ببخشیم.‏ چطور؟‏

۱۷.‏ چطور می‌توانیم ‹همیشه با یکدیگر مدارا کنیم›؟‏

^۱۷ وقتی پولُس گفت که «همیشه با یکدیگر مدارا کنید» منظورش چه بود؟‏ او ما را تشویق کرد که با هم‌ایمانانمان صبور و مهربان باشیم،‏ حتی اگر از دستشان دلخور یا عصبانی هستیم.‏ در همان آیه پولُس به نمونهٔ یَهُوَه اشاره کرد.‏ یَهُوَه از خادمانش انتظارات معقولانه‌ای دارد و از محدودیت‌هایشان آگاه است.‏ با این وجود،‏ روی خصوصیات خوبشان تمرکز می‌کند.‏ (‏مزمور ۱۰۳:‏​۱۳،‏ ۱۴؛‏ ۱۳۰:‏⁠۳)‏ او همیشه به ما لطف و رحمت نشان می‌دهد.‏ (‏مراثی ۳:‏​۲۲،‏ ۲۳)‏ اگر ما نسبت به هم‌ایمانانمان دید یَهُوَه را داشته باشیم،‏ راحت‌تر می‌توانیم با ضعف‌هایشان کنار بیاییم.‏ باید یادمان باشد که آن‌ها هم ضعف‌های ما را تحمّل می‌کنند.‏ برای مثال،‏ اگر بدانیم که گیاهمان چه گل‌های قشنگی می‌دهد،‏ حتی وقتی که گل ندارد از آن مراقبت می‌کنیم.‏ به طور مشابه،‏ اگر بدانیم که برادران و خواهرانمان چه خصوصیات خوبی دارند،‏ حتی وقتی ما را دلخور کنند راحت‌تر آن‌ها را می‌بخشیم و با آن‌ها مهربان و خوش‌برخورد می‌مانیم.‏

۱۸.‏ شما مصمم به انجام چه کاری هستید؟‏

^۱۸ یَهُوَه از تلاش‌های شما برای حفظ صلح در جماعت قدردان است.‏ هر روز دنبال فرصتی باشید تا صلح را ترویج دهید.‏ همیشه دربارهٔ دیگران چیزهای مثبت بگویید و با آن‌ها مهربان باشید.‏ اگر کسی را رنجانده‌اید معذرتخواهی کنید و با او آشتی کنید.‏ برادران و خواهرانتان را از ته دل دوست داشته باشید تا بتوانید آن‌ها را با میل و رغبت ببخشید.‏ به این شکل صلح جماعت را حفظ می‌کنید و همراه انسان‌های فروتن دیگر،‏ وارث زمین می‌شوید و از فراوانی صلح و آرامش لذّت می‌برید!‏—‏مزمور ۳۷:‏⁠۱۱.‏