ایمانتان را بر پایه‌ای محکم بنا کنید
وقتی با شاهدان یَهُوَه کتاب مقدّس را مطالعه می‌کردید، چه چیزی شما را متقاعد کرد که «یک ایمان» یعنی تنها راه پرستشی که مورد قبول خداست را پیدا کرده‌اید؟ (اِفِسُسیان ۴:۴-۶) آیا محبتی که در میان پرستندگان یَهُوَه دیدید شما را جذب کرد؟ آیا صداقت و رفتار خوب آن‌ها شما را تحت تأثیر قرار داد؟ خیلی‌ها به حقیقت جذب می‌شوند، چون بودن در میان قوم یَهُوَه به آن‌ها احساس امنیت می‌دهد و محبت واقعی را تجربه می‌کنند. این قابل درک است چون محبت و رفتار خوب نشانهٔ مسیحیان حقیقی است.—یوحنا ۱۳:۳۵؛ ۱پِطرُس ۲:۱۲.
اما اگر برادر یا خواهری شما را ناراحت کند یا با شما رفتار محبت‌آمیزی نداشته باشد چطور؟ اگر یکی از آن‌ها گناهی جدی انجام دهد و حتی رفتاری رسواکننده داشته باشد، مثل اتفاقی که در جماعت قُرِنتُس در قرن اول افتاد، چطور؟ (۱قُرِنتیان ۵:۱) اگر ایمانتان تنها بر پایهٔ احساسی باشد که حرف‌ها و کارهای دیگران در شما به وجود می‌آورند، در واقع ایمانتان پایه و اساس محکمی ندارد. چگونه می‌توانید مطمئن شوید که ایمانتان بر پایه‌ای محکم‌تر بنا شده است؟
پایه‌ای محکم برای ایمان
شما می‌توانید با عمیق‌تر کردن شناخت خود از حقایق اساسی کتاب مقدّس، پایه‌ای محکم برای ایمانتان بسازید. این کار چطور می‌تواند به شما کمک کند؟ به یک مثال توجه کنید.
خیلی از شاگردان عیسی به خاطر این که حرف‌های او را دربارهٔ خوردن بدنش و نوشیدن خونش درک نکردند، ناراحت شدند و او را ترک کردند. آن‌ها گفتند: «آدم از شنیدن این حرف‌ها شوکه می‌شود!» حرف‌های عیسی آنقدر آن‌ها را آشفته و نگران کرد که دیگر از او پیروی نکردند.—یوحنا ۶:۵۶-۶۰، ۶۶.
بعد از آن عیسی به رسولانش گفت: «شما هم می‌خواهید بروید؟» پِطرُس جواب داد: «سَرور، پیش چه کسی برویم؟ چیزهایی که تو می‌گویی انسان را به زندگی ابدی می‌رساند. ما ایمان آورده‌ایم و می‌دانیم که تو همان شخص مقدّس خدایی.»—یوحنا ۶:۶۷-۶۹.
پِطرُس و رسولان دیگر با کسانی که عیسی را ترک کردند چه تفاوتی داشتند؟ ایمان آن‌ها پایه‌ای محکم داشت و صرفاً بر اساس احساساتشان نبود. پِطرُس گفت: «ما ایمان آورده‌ایم و می‌دانیم که تو همان شخص مقدّس خدایی.» این افراد وفادار می‌دانستند به چه چیزی ایمان دارند و چرا. آن‌ها حرف‌ها و کارهای عیسی را با آنچه از نوشته‌های مقدّس می‌دانستند، مقایسه کرده بودند و متقاعد شده بودند که او همان مسیح است. اطمینان قوی آن‌ها به این حقیقت اساسی باعث شد ایمانشان را حفظ کنند، حتی زمانی که دیگران به خاطر حرف‌های عیسی دیگر از او پیروی نکردند.
این مثال چه درسی به ما می‌دهد؟ دانسته‌های ما می‌تواند قوی‌تر از احساسات ما باشد. چون تعالیم کتاب مقدّس از جمله حقایقی که دربارهٔ نام خدا، مقصود او و فدیه یاد گرفتیم، ثابت و تغییرناپذیرند. برخلاف احساسات ما، حقایق کتاب مقدّس تحت تأثیر رفتار یا حرف‌های دیگران قرار نمی‌گیرند. بنابراین اگر به حقایق کتاب مقدّس و به سازمان یَهُوَه خدا که این حقایق را به ما آموخته اطمینان داشته باشیم، هرگز به خاطر رفتار و حرف‌های دیگران از خدمت به یَهُوَه دست نمی‌کشیم.
اگر ایمانمان تنها بر پایهٔ احساسی باشد که حرف‌ها و کارهای دیگران در ما به وجود می‌آورند، در واقع ایمانمان پایه و اساس محکمی ندارد
کاملاً درست است که محبت و رفتار خوب برادران و خواهران باعث تشویق و دلگرمی‌مان می‌شود. اما اگر به خاطر رفتار دیگران احساس بدی داشته باشیم، اطمینان ما به حقایق کتاب مقدّس می‌تواند ایمانمان را استوار نگه دارد. این به ما کمک می‌کند که به خاطر رفتار چند نفر اعتماد خود را به سازمان یَهُوَه از دست ندهیم و تشخیص دهیم که در مسیر درست هستیم.
وقتی برنامه‌ای منظم برای مطالعهٔ شخصی کتاب مقدّس داشته باشیم، اطمینان ما به حقایقی که از کلام خدا یاد گرفته‌ایم بیشتر می‌شود. همچنین باعث می‌شود شکی نداشته باشیم که یَهُوَه را به تنها روشی که مورد قبول اوست پرستش می‌کنیم. در نتیجه ایمانمان را بر پایه‌ای محکم بنا می‌کنیم، طوری که تحت تأثیر حرف‌ها و رفتار دیگران سست نشود.—مزمور ۱۶:۸؛ کادر «در مسیر درست بمانید.»