پاداش ایمان و توکّل به یَهُوَه

اِما سه روز در هفته،‏ روزی نه ساعت در یک هتل کار می‌کرد.‏ او از رئیسش تقاضای یک روز مرخصی کرد تا بتواند در کنگره شرکت کند.‏ ولی رئیسش با تقاضای او موافقت نکرد و حتی برنامهٔ کاری‌اش را به پنج روز در هفته تغییر داد و به او گفت که اگر برنامهٔ جدید را نپذیرد باید استعفا دهد.‏ اِما به یَهُوَه توکّل کرد و تصمیم گرفت که از کارش استعفا دهد و در کنگره شرکت کند.‏

وقتی اِما برای تحویل دادن نامهٔ استعفا پیش رئیسش رفت،‏ مدیرکل هتل به طور اتفاقی آنجا بود.‏ وقتی از موضوع باخبر شد،‏ قول داد که آن را پیگیری کند.‏ با این حال دو هفته بعد،‏ به اِما اطلاع دادند که اخراج شده است.‏ مدتی بعد او دوباره با مدیرکل هتل روبرو شد.‏ مدیرکل از نادیده گرفته شدن دستورهایش ناراحت بود.‏ او به موضوع رسیدگی کرد و به اِما برنامهٔ کاری جدیدی پیشنهاد شد؛‏ پنج روز در هفته،‏ روزی چهار ساعت.‏ این برنامه حتی از برنامهٔ قبلی هم برای اِما بهتر بود،‏ چون وقت بیشتری برای موعظه و خدمت به یَهُوَه داشت!‏ یَهُوَه طوری به نیازهای اِما رسیدگی کرد که او حتی تصوّرش را هم نمی‌کرد.‏