پولُس رسول می‌دانست که به‌زودی کشته می‌شود.‏ او در آن زمان گفت:‏ ‹من تا خط پایان مسابقه دویده‌ام و ایمانم را حفظ کرده‌ام.‏› ‎(‏۲تیمو ۴:‏​۶-‏۸)‎‏ وقتی او به مسیر زندگی‌اش فکر می‌کرد،‏ از تصمیماتش راضی بود و مطمئن بود که یَهُوَه هم از او خشنود است.‏ ما هم می‌خواهیم در زندگی تصمیمات عاقلانه‌ای بگیریم و مورد رضایت یَهُوَه باشیم.‏ اما چطور؟‏ پولُس دربارهٔ خودش و مسیحیان وفادار دیگر گفت:‏ «ما طبق ایمان قدم برمی‌داریم،‏ نه طبق چیزهایی که می‌بینیم.‏» در کتاب مقدّس بعضی وقت‌ها عبارت «قدم برداشتن» به مسیری که شخص در زندگی انتخاب می‌کند اشاره دارد.‏ کسی که به یَهُوَه ایمان دارد،‏ برای تصمیم‌گیری به این فکر می‌کند که یَهُوَه از او چه انتظاری دارد.‏ چنین کسی مطمئن است که خدا به او برکت می‌دهد و از عمل کردن به راهنمایی‌های کلام خدا فایده می‌برد.‏—‏مز ۱۱۹:‏۶۶؛‏ عبر ۱۱:‏⁠۶.‏ ب۲۵/‏۳ ص ۲۰ ¶۱-‏۲

بسیاری از کسانی که شخصیت خشنی داشتند،‏ با کمک روح‌القدس توانسته‌اند تغییرات قابل توجهی در زندگی‌شان ایجاد کنند.‏ ‎(‏اشع ۶۵:‏۲۵)‎‏ آن‌ها سخت تلاش کرده‌اند تا خصوصیات بدشان را کنار بگذارند.‏ ‎(‏افس ۴:‏​۲۲-‏۲۴)‎‏ البته ما خادمان خدا هنوز ناکاملیم و امکان دارد اشتباهاتی از ما سر بزند.‏ با این حال،‏ یَهُوَه «همه نوع افراد» را از طریق محبت و صلح متحد ساخته است.‏ ‎(‏تیت ۲:‏۱۱)‎‏ تنها خدای قادر مطلق می‌تواند چنین معجزه‌ای را به انجام برساند.‏ وعده‌های خدا همیشه به تحقق می‌رسد.‏ ‎(‏اشع ۵۵:‏​۱۰،‏ ۱۱)‎‏ بهشت روحانی در حال حاضر وجود دارد.‏ یَهُوَه برادری جهانی‌ای به وجود آورده که واقعاً بی‌نظیر است و باعث می‌شود در این دنیای خشونت‌آمیز تا حدّی از صلح و امنیت برخوردار باشیم.‏ ‎(‏مز ۷۲:‏⁠۷)‎‏ ما می‌خواهیم تا جای ممکن افراد بیشتری را دعوت کنیم تا به این برادری جهانی بپیوندند.‏ به این دلیل تمرکز ما بر کار شاگردسازی است.‏—‏مت ۲۸:‏​۱۹،‏ ۲۰.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۲۳ ¶۱۳،‏ ۱۵

عیسی با تمام ذهنش یَهُوَه را دوست داشت.‏ او می‌دانست که خواست یَهُوَه برایش چیست و مصمم بود همیشه مطابق آن عمل کند،‏ حتی اگر به این معنا بود که باید رنج بکشد.‏ انجام خواست یَهُوَه برای عیسی خیلی مهم بود و اجازه نمی‌داد هیچ چیز دیگری در زندگی‌اش اولویت داشته باشد.‏ پِطرُس و رسولان دیگر این افتخار را داشتند که در کنار عیسی باشند و شخصاً از او آموزش بگیرند.‏ به این شکل آن‌ها با طرز فکر عیسی آشنا شدند.‏ پِطرُس در اولین نامهٔ الهام‌شده‌اش،‏ مسیحیان را تشویق کرد که خودشان را با طرز فکر عیسی مجهز کنند.‏ ‎(‏۱پطر ۴:‏⁠۱)‎‏ پِطرُس با گفتن «مجهز کنید» در واقع به یک اصطلاح نظامی اشاره کرد.‏ او می‌خواست به مسیحیان یادآوری کند که با سرمشق گرفتن از طرز فکر عیسی،‏ به اسلحهٔ پرقدرتی مجهز می‌شوند که با آن می‌توانند با تمایلات گناه‌آلود و دنیای شیطان بجنگند.‏—‏۲قر ۱۰:‏​۳-‏۵؛‏ افس ۶:‏۱۲.‏ ب۲۵/‏۳ ص ۸-‏۹ ¶۱-‏۳