این نشریه برای فروش نیست و جهت آموزش جهانی کتاب مقدّس تهیه شده است و مخارج آن از طریق اعانات تأمین می‌گردد.‏ برای اهدای اعانات به سایت donate.jw.org مراجعه کنید.‏

در نقل آیات بخش عبری کتاب مقدّس،‏ از ترجمهٔ هزارهٔ نو ۲۰۱۴ و بخش یونانی،‏ از کتاب مقدّس—‏ترجمهٔ دنیای جدید—‏مَتّی تا مکاشفه استفاده شده است.‏ در غیر این صورت نام ترجمهٔ مورد نظر ذکر شده است.‏ آیات بخش عبری کتاب مقدّس که با علامت اختصاری «دج» آمده است،‏ از «ترجمهٔ دنیای جدید کتاب مقدّس» چاپ انگلیسی ۲۰۱۳ به فارسی ترجمه شده است.‏

۱.‏ آدم و حوّا چه چیزی را از دست دادند و نتیجهٔ تصمیم آنان چه بود؟‏

به نظر شما چه کسی باید معیارهای خوب و بد را تعیین کند؟‏ آدم و حوّا با خوردن میوهٔ درخت شناخت نیک و بد به‌وضوح نشان دادند که به یَهُوَه و معیارهای او اعتماد ندارند.‏ آنان تصمیم گرفتند که خودشان معیارهای خوب و بد را تعیین کنند.‏ (‏پیدا ۳:‏۲۲)‏ اما آنان دوستی‌شان را با یَهُوَه از دست دادند.‏ به علاوه،‏ دیگر نتوانستند تا به ابد زندگی کنند و گناه و مرگ را به نوادگانشان انتقال دادند.‏ (‏روم ۵:‏۱۲)‏ نتیجهٔ تصمیم آنان،‏ فلاکت و بدبختی بود.‏

۲-‏۳.‏ الف)‏ واکنش خواجه‌سرای حبشی هنگامی که فیلیپُس به او موعظه کرد چه بود؟‏ ب)‏ با تعمید گرفتن چه برکاتی نصیبمان می‌شود و در ادامه به بررسی چه سؤالاتی می‌پردازیم؟‏

^۲ عملکرد آدم و حوّا را با واکنش خواجه‌سرای حبشی که فیلیپُس به او موعظه کرد مقایسه کنید.‏ آن خواجه‌سرا برای آنچه یَهُوَه و عیسی برایش انجام داده بودند چنان ارزش قائل بود که بلافاصله تعمید گرفت.‏ (‏اعما ۸:‏۳۴-‏۳۸)‏ در واقع،‏ ما نیز همچون خواجه‌سرای حبشی،‏ با وقف و تعمیدمان نشان می‌دهیم که بابت آنچه یَهُوَه و عیسی برایمان انجام داده‌اند قدردانیم.‏ به‌علاوه،‏ نشان می‌دهیم که به یَهُوَه اعتماد داریم و درک کرده‌ایم که او تنها کسی است که می‌تواند معیارهای خوب و بد را تعیین کند.‏