از ایمانشان سرمشق بگیریم

خردمندانه عمل کرد

اَبِیجایَل وحشت را در چشمان مرد جوان می‌دید چرا که خطر بزرگی آن‌ها را تهدید می‌کرد.‏ چهارصد جنگجو عازم کشتن تمام مردان خانهٔ نابال،‏ شوهر اَبِیجایَل بودند.‏ به چه دلیل؟‏

مسبب این اوضاع نابال بود.‏ او مردی بود بی‌رحم که گستاخانه رفتار می‌کرد.‏ رفتار او این بار برایش بسیار گران تمام می‌شد زیرا به فرمانداری محبوب توهین کرده بود که سربازانی بسیار ماهر و وفادار داشت.‏ به همین دلیل،‏ یکی از کارگران جوان نابال که احتمالاً چوپان بود پیش اَبِیجایَل رفت.‏ او اطمینان داشت که اَبِیجایَل می‌تواند آن‌ها را از مرگ نجات دهد.‏ اما چه کاری از دست یک زن در برابر یک لشکر برمی‌آمد.‏

«ایشان را اهانت نمود»

نابال وضعیت را برای اَبِیجایَل از آن که بود سخت‌تر ساخت زیرا که به داود اهانت کرده بود.‏ داود خادم وفادار یَهُوَه به دست سموئیل نبی مسح‌شده بود تا همه بدانند که یَهُوَه او را به عنوان جانشین تخت پادشاهی شاؤل انتخاب کرده است.‏ (‏۱سموئیل ۱۶:‏۱،‏ ۲،‏ ۱۱-‏۱۳)‏ اما شاؤل به دلیل حسادت قصد جان داود را داشت.‏ از این بابت،‏ داود به همراه ۶۰۰ جنگجوی وفادارش در بیابان به سر می‌برد.‏

نابال بسیار عصبانی گشت!‏ چوپان جوانی که وضعیت را برای اَبِیجایَل تعریف می‌کرد گفت که نابال با فریاد «ایشان را اهانت نمود.‏» نابال خسیس با شکایت گفت که نان،‏ آب و گوشت ذبح‌شده‌اش بسیار پرارزش است.‏ سپس با تحقیر داود را شخص بی‌اهمیتی شمارد و او را با غلامی فراری مقایسه کرد.‏ احتمالاً دید نابال با دید شاؤل که از داود نفرت داشت یکی بود.‏ اما هیچ یک از آن‌ها دید یَهُوَه را نداشتند.‏ خدا داود را دوست داشت و او را به مانند غلامی فراری نمی‌نگریست بلکه به عنوان پادشاه جدید اسرائیل.‏ —‏ ۱سموئیل ۲۵:‏۱۰،‏ ۱۱،‏ ۱۴.‏

به عبارتی،‏ اَبِیجایَل اوّلین قدم را برای برطرف کردن اشتباه شوهرش برداشته بود چون برخلاف نابال،‏ حاضر بود به آن چوپان گوش دهد.‏ چوپان جوان در مورد نابال گفت که «به حدّی پسر بَلیّعال است که احدی با وی سخن نتواند گفت.‏»c (‏۱سموئیل ۲۵:‏۱۷)‏ متأسفانه،‏ نابال به قدری به خود می‌بالید که به حرف کسی گوش نمی‌داد.‏ امروزه چنین گستاخی‌ای همه جا متداول است.‏ اما آن چوپان می‌دانست که اَبِیجایَل چنین طرز فکری ندارد و به همین دلیل پیش او رفت تا موضوع را با او در میان بگذارد.‏