«ایخدایم اینرا نیز برای من بیاد آور .‏ .‏ .‏ مرا بنیکوئی بیاد آور.‏»—‏نحمیا ۱۳:‏۲۲،‏ ۳۱.‏

۲.‏ الف)‏ نحمیا از چه راههایی به نیکویی به خدا حساب پس داد؟‏ ب)‏ نحمیا با چه تقاضایی کتابی را که در کتاب مقدس به نام اوست به پایان برد؟‏

^۲ یکی از مردانی که به خدا به نیکویی حساب پس داد،‏ نحمیا،‏ ساقی پادشاه پارس اَرتَحشَستا (‏اردشیر درازدست)‏ بود.‏ (‏نحمیا ۲:‏۱)‏ نحمیا والی یهودیان شد و به رغم دشمنی‌ها و خطرات،‏ حصار اورشلیم را بازسازی کرد.‏ او با غیرتی که برای پرستش حقیقی داشت،‏ شریعت خدا را اجرا کرد و به ستم‌دیده‌گان توجه نشان داد.‏ (‏نحمیا ۵:‏۱۴-‏۱۹)‏ نحمیا لاویان را ترغیب کرد تا خود را مرتباً پاکیزه سازند،‏ از دروازه‌ها نگهبانی کنند،‏ و روز سَبت را مقدس بدارند.‏ به همین دلیل چنین دعا کرد:‏ «ایخدایم اینرا نیز برای من بیاد آور و بر حسب کثرت رحمت خود بر من ترحّم فرما.‏» نحمیا نیز به شایستگی کتاب خود را که به الهام الهی بود با این تقاضا به پایان برد:‏ «ایخدای من مرا بنیکوئی بیاد آور.‏»—‏نحمیا ۱۳:‏۲۲،‏ ۳۱.‏