«حسد مبر»

۳،‏ ۴.‏ داود در مزمور ۳۷:‏۱ چه پندی می‌دهد و چرا امروزه این پند برای ما مناسب است؟‏

^۳ ما هم اکنون در روزگار سخت «ایّام آخر» به سر می‌بریم که شرارت همه جا را فرا گرفته است.‏ همین طور تحقق سخنان پولُس را به چشم دیده‌ایم که می‌گوید:‏ «مردمان شریر و شیّاد از بد بدتر خواهند شد،‏ آن‌ها دیگران را فریب می‌دهند و خود نیز فریب می‌خورند.‏» (‏ ۲تیموتاؤس ۳:‏۱،‏ ۱۳،‏ انجیل شریف )‏ موفقیت و رفاه ظاهری شریران می‌تواند براحتی در ما تأثیر بگذارد!‏ این اوضاع می‌تواند سببی شود تا ما را از خدا و مقاصد او دور سازد.‏ لطفاً توجه کنید که کلمات آغازین مزمور ۳۷ چگونه ما را از وجود دامی پهن شده آگاه می‌سازد:‏ «به سبب شریران خویشتن را مشوّش [یعنی مضطرب] مساز و بر فتنه‌انگیزان حسد مبر.‏»

^۴ رسانه‌ها هر روزه با گزارشات خود در مورد بی‌عدالتی ما را به ستوه می‌آورند.‏ تاجران ناصادق آشکارا کلاه‌برداری کرده و مجازات نمی‌شوند.‏ تبهکاران از ضعفا سوءاستفاده می‌کنند.‏ قاتلان یا شناسایی نمی‌شوند و یا بی‌جزا از چنگ قانون فرار می‌کنند.‏ این بی‌عدالتی‌ها می‌تواند خشم را در ما برانگیزد و آرامش را از ذهنمان برگیرد.‏ موفقیت ظاهری بدکاران حتی می‌تواند حسادت را در ما به وجود آورد.‏ آیا تأثر و حسادت می‌تواند وضعیت را تغییر دهد؟‏ به هیچ وجه!‏ و دلیلی نیز وجود ندارد که این خبرها ما را مضطرب سازد.‏ چرا؟‏

۶.‏ از مزمور ۳۷:‏۱،‏ ۲ چه درسی می‌آموزیم؟‏

^۶ آیا باید اجازه دهیم که رفاه زودگذر بدکاران ما را مضطرب سازد؟‏ درسی که از دو آیهٔ اوّل مزمور ۳۷ می‌آموزیم این است که اجازه ندهیم موفقیت شریران ما را از خدمت به یَهُوَه منحرف سازد.‏ برعکس می‌باید تمام حواس خود را به امور روحانی جمع کنیم.‏ —‏ امثال ۲۳:‏۱۷.‏