بنابراین،‏ هنگام نصیحت کردن باید بسیار سنجیده سخن بگویی.‏ سلیمان حکیم گفت:‏ «سخنی که در محلّش گفته شود،‏ مثل سیبهای طلا در مرصعکاری نقره است.‏» (‏ امثال ۲۵:‏۱۱)‏ سلیمان حتماً ظرف مرصعکاری بسیار زیبا و نقره‌فامی را در ذهن تجسم می‌کرد که سیبهایی را از جنس طلا در آن قرار داده بودند.‏ آیا خوشحال نمی‌شویم کسی چنین شئ زیبا و نفیسی را به ما هدیه کند؟‏ تذکری مؤدبانه و سنجیده نیز،‏ درست بمانند این ظرف زیبا،‏ در نظر شخصی که دست کمک به سوی ما دراز کرده است خوشایند خواهد بود.‏—‏جامعه ۱۲:‏۹،‏ ۱۰.‏

همانطور که سلیمان گفت،‏ نصیحت باید «در محلّش گفته شود.‏» در نصیحت کردن موقع‌شناسی بسیار مهم است!‏ برای مثال،‏ آدمِ بی‌اشتها،‏ از کنار لذیذترین غذاها بی‌اعتنا می‌گذرد.‏ امّا،‏ شاید بی‌اشتهایی وی به دلیل سیری و یا مریضی باشد.‏ غذا خوراندن به چنین شخصی نه عاقلانه است و نه خوشایند.‏