سلامت جسمی فرد در بیشتر مواقع به سلامت روانی و عاطفی او وابسته است.‏ برای مثال،‏ مطالعات علمی نشانگر اثرات مضر عصبانیت هستند.‏ دکتر رِدفورد ویلیامز،‏ مدیر مرکز پزشکی پژوهش‌های رفتاری در دانشگاه دوک و همسرش ویرجینیا ویلیامز در کتاب‌شان با عنوان عصبانیت قاتل بشر،‏ می‌گویند:‏ «بر طبق اغلب شواهد موجود افراد عصبانی به دلایل مختلف از قبیل کاهش حمایت اجتماعی،‏ افزایش واکنش‌پذیری زیستی در هنگام عصبانیت،‏ و زیاده‌روی در رفتارهای خطرناک،‏ بیشتر مورد تهدید بیماری‌های قلب و عروق (‏همینطور دیگر بیماری‌ها)‏ هستند.‏»^۱۳

هزاران سال پیش از آنکه چنین مطالعات علمیی صورت گیرد،‏ کتاب مقدس،‏ با زبانی ساده اما روشن،‏ بین وضعیت عاطفی و سلامت جسمی ما رابطه‌ای قائل می‌شود و می‌گوید:‏ «دل آرام حیات بدن است،‏ اما حسد پوسیدگی استخوانها است.‏» (‏ امثال ۱۴:‏۳۰؛‏ ۱۷:‏۲۲)‏ این کتاب به نحوی حکیمانه اندرز می‌دهد:‏ «از غضب برکنار شو و خشم را ترک کن،‏» و «در دل خود به زودی خشمناک مشو.‏» —‏ مزمور ۳۷:‏۸؛‏ جامعه ۷:‏۹.‏

«در دل خود به زودی خشمناک مشو زیرا خشم در سینهٔ احمقان مستقّر می‌شود.‏» (‏جامعه ۷:‏۹)‏ معمولاً احساسات پیش از عمل بروز می‌کنند.‏ فردی که زود آزرده و خشمناک می‌شود ابله است،‏ زیرا طرز رفتار او ممکن است به سخنان و اعمال عجولانه منجر شود.‏