^۲۰ «خداوند که ولیّ تو است و تو را از رحم سرشته است چنین می‌گوید:‏ من یَهُوَه هستم و همهٔ چیز را ساختم.‏ آسمان‌ها را به تنهایی گسترانیدم و زمین را پهن کردم؛‏ و با من که بود؟‏ آنکه آیات کاذبان را باطل می‌سازد و جادوگران را احمق می‌گرداند.‏ و حکیمان را به عقب برمی‌گرداند و علم ایشان را به جهالت تبدیل می‌کند.‏ که سخنان بندگان خود را برقرار می‌دارد و مشورت رسولان خویش را به انجام می‌رساند،‏ که دربارهٔ اورشلیم می‌گوید معمور خواهد شد و دربارهٔ شهرهای یهودا که بنا خواهد شد و خرابی‌های آن را برپا خواهم داشت.‏ آنکه به لُجّه می‌گوید که خشک شو و نهرهایت را خشک خواهم ساخت.‏ و دربارهٔ کورش می‌گوید که او شبان من است و تمامی مسرّت مرا به اتمام خواهد رسانید و دربارهٔ اورشلیم می‌گوید بنا خواهد شد و دربارهٔ هیکل که بنیاد تو نهاده خواهد گشت.‏» —‏ اِشَعْیا ۴۴:‏۲۴-‏۲۸.‏

۲۲.‏ چگونگی بخار شدن رود فرات را توضیح بده.‏

^۲۲ پیشگویانی که از خدا الهام نمی‌گیرند معمولاً از ترس آنکه مبادا پیش‌بینی‌هایشان به وقوع نپیوندند به خود جرأت نمی‌دهند زیاد دربارهٔ جزئیات سخن گویند.‏ اما یَهُوَه برخلاف آنها از طریق اِشَعْیا حتی نام مردی را که برای آزادسازی قومش از اسارت به کار خواهد گرفت فاش می‌سازد.‏ قوم پس از آزادی می‌توانند به وطن بازگشته اورشلیم و معبد را بازسازی نمایند.‏ نام این شخص کورش است و به او لقب کورش کبیر پارسی داده‌اند.‏ یَهُوَه علاوه بر این،‏ جزئیاتی در مورد ترفند کورش برای رخنه به سیستم دفاعی عظیم و استادانهٔ بابل ارائه می‌دهد.‏ دیوارهای بلند و آبراه‌هایی که از وسط و پیرامون شهر می‌گذرند محافظ آن خواهند بود.‏ کورش بخش اصلی آن سیستم را که رود فرات است به نفع خود تغییر می‌دهد.‏ به نقل از هرودوت و گزنوفون،‏ تاریخ‌نویسان باستانی،‏ کورش جریان آب رود فرات را در محلی خارج از بابل و در بالای آن رود منحرف ساخته،‏ سطح آب آن را تا حدّی پایین می‌آورد که سپاهیانش می‌توانند از بستر رود پیاده بگذرند.‏ پس می‌توان دید که رود پرقدرت فرات که محافظ بابل است گویی بخار شده،‏ خشک می‌شود.‏