۷،‏ ۸.‏ اشعیا چه پیام الهیی برای بابل داشت،‏ و مفهوم سخنان وی چه بود؟‏

^۷ یهودا و اورشلیم باید به مدت ۷۰ سال متروک و بی‌سکنه باقی می‌ماندند.‏ اما یَهُوَه از طریق اشعیا و حزقیال اعلام کرد که اورشلیم بازسازی خواهد شد و این سرزمین درست در زمانی که او پیشگویی کرده بود مسکونی خواهد گردید!‏ این پیش‌بینی بسیار حیرت‌آور بود.‏ به چه دلیل؟‏ زیرا بابلیان معروف بودند به اینکه اسرای خود را هرگز رها نمی‌کنند.‏ (‏اشعیا ۱۴:‏۴،‏ ۱۵-‏۱۷)‏ پس چه کسی می‌توانست این اسرا را آزاد سازد؟‏ چه کسی می‌توانست بابل قدرتمند را با دیوارهای عظیم و سیستم دفاعی رودخانه‌ای آن سرنگون سازد؟‏ یَهُوَه،‏ قادر متعال!‏ او خود گفت که چنین خواهد کرد:‏ «من .‏ .‏ .‏ هستم .‏ .‏ .‏ آنکه بلجّه [یعنی آب‌هایی که از شهر محافظت می‌کردند] میگوید که خشک شو و نهرهایترا خشک خواهم ساخت.‏ و دربارهٔ کُوْرَشْ میگوید که او شبان من است و تمامئ مسرّت مرا به اتمام خواهد رسانید و دربارهٔ اورشلیم میگوید بنا خواهد شد و دربارهٔ هیکل که بنیاد تو نهاده خواهد گشت.‏»—‏اشعیا ۴۴:‏۲۴ ،‏۲۷،‏ ۲۸.‏

^۸ تصورش را بکن!‏ رود فرات که حقیقتاً مانعی سخت و دشوار در مقابل بشر بود،‏ برای یَهُوَه همچون قطرهٔ آبی بود که روی سنگی سوزان بیفتد و در یک چشم برهم زدن بخار شود.‏ این مانع نیز گویی بخار می‌شد و به هوا می‌رفت!‏ بابل سقوط می‌کرد.‏ حدود ۱۵۰ سال پیش از تولد کورش پادشاه پارس،‏ یَهُوَه از طریق اشعیا پیش‌گویی کرد که این پادشاه بابل را تسخیر کرده و اسیران یهودی را رها می‌سازد،‏ بدین شکل که به آنها اجازه بازگشت به اورشلیم و بازسازی معبد این شهر را می‌دهد.‏

۱۱.‏ چرا ساکنان بابل خود را در امنیت احساس می‌کردند؟‏

^۱۱ هنگامی که کورش علیه بابل به حرکت درآمد،‏ ساکنان این شهر خود را در امن و امان می‌دیدند.‏ آنها با استفاده از آب رود فرات،‏ خندقی عمیق و عریض دور تا دور شهر ساخته بودند.‏ در ساحل شرقی آن قسمت رودخانه که از میان شهر می‌گذشت،‏ اسکله‌ای سراسری وجود داشت.‏ نَبُوکَدنَصَر برای جدا کردن این اسکله از شهر بنایی ساخت و آن را «دیواری عظیم [نامید] که به استواری کوه است .‏ .‏ .‏ آن را به بلندی قلهٔ کوه‌ها ساخت.‏»a این دیوار دارای دروازه‌هایی عظیم از جنس مس بود.‏ برای داخل شدن به آنها،‏ شخص باید از سراشیبی لبهٔ رودخانه بالا می‌رفت.‏ جای تعجب نیست که اسیران بابل هرگز امیدی به آزادی نداشتند!‏

۱۲،‏ ۱۳.‏ هنگامی که کورش بابل را شکست داد،‏ سخنانی که یَهُوَه از طریق رسول خود اشعیا بیان داشته بود چگونه به حقیقت پیوست؟‏

^۱۲ اما آن دسته از اسرای یهودی که به یَهُوَه ایمان داشتند چنین فکر نمی‌کردند!‏ آنها امیدی درخشان داشتند.‏ خدا از طریق انبیای خود به آنها وعدهٔ رهایی داده بود.‏ خدا چگونه وعدهٔ خود را عملی ساخت؟‏ کورش به لشکریان خود دستور داد تا مسیر رود فرات را در چند کیلومتری شمال بابل منحرف سازند.‏ بدین ترتیب،‏ سیستم اصلی دفاعی شهر تبدیل شد به آبراهی نسبتاً خشک.‏ در آن شب حساس،‏ عیاشان میگسار در بابل با بی‌احتیاطی درهای دولنگه‌ای را که در امتداد ساحل رود فرات قرار داشتند،‏ باز گذاشتند.‏ یَهُوَه عملاً درهای برنجی را تکه تکه نکرد؛‏ و بندها یا کلون‌های آهنین را نبُرید،‏ بلکه با تدبیر حیرت‌انگیز خود کلون‌ها را نینداخته و درها را گشوده نگاه داشت که البته همان نتیجه را داشت.‏ در این حالت دیوارهای بابل بی‌فایده بودند.‏ دیگر لزومی نداشت که نیروهای کورش برای ورود به شهر از آنها بالا بروند.‏ یَهُوَه پیشاپیش کورش می‌رفت و «جایهای ناهموار،‏» بله،‏ همهٔ موانع را از سر راه او برمی‌داشت.‏ بدین ترتیب ثابت شد که اشعیا رسول حقیقی خدا بود.‏