۲۲.‏ یَهُوَه چه آینده‌ای برای این دو دسته پیشگویی می‌کند:‏ الف)‏ توبه‌کاران؟‏ ب)‏ شریران؟‏

^۲۲ در ادامه،‏ آیندهٔ توبه‌کاران با آنچه در انتظار افرادی است که با لجاجت شرارت می‌ورزند،‏ مقایسه می‌شود:‏ «خداوند که آفرینندهٔ ثمرهٔ لب‌ها است می‌گوید:‏ بر آنانی که دورند سلامتی باد و بر آنانی که نزدیکند سلامتی باد و من ایشان را شفا خواهم بخشید.‏ اما شریران مثل دریای متلاطم که نمی‌تواند آرام گیرد و آب‌هایش گل و لجن برمی‌اندازد می‌باشند.‏ خدای من می‌گوید که شریران را سلامتی نیست.‏» —‏ اِشَعْیا ۵۷:‏۱۹-‏۲۱.‏

۲۴.‏ الف)‏ چه کسانی از آرامش خداداد بهره‌مند می‌شوند،‏ و نتیجهٔ آن چیست؟‏ ب)‏ چه کسانی آرامش نخواهند یافت،‏ و این امر برای آنان به چه معناست؟‏

^۲۴ براستی یهودیانی که در راه بازگشت به وطن مشغول خواندن سرود شکرگزاری به یَهُوَه هستند،‏ چه ثمرهٔ پرشوری از لب‌ها تقدیم می‌کنند.‏ کسانی که از آرامش خداداد بهره‌مندند شاد و خوشحالند،‏ حال در هر کجا که باشند،‏ چه ‹ دور› از یهودا و در انتظار بازگشت به وطن،‏ چه ‹نزدیک› یعنی حاضر در سرزمین یهودا.‏ اما وضعیت شریران کاملاً عکس وضعیت آنان است.‏ کسانی که در مقابل تأدیب یَهُوَه از خود مقاومت نشان دهند یعنی شریران،‏ حال هر که و هر کجا که باشند،‏ به هیچ وجه آرامش نخواهند یافت.‏ چنین افرادی همچون دریای متلاطم،‏ در جوش و خروشند و به جای تولید ثمرهٔ لب‌ها،‏ «گل و لجن» یعنی ناپاکی تولید می‌کنند.‏