۷،‏ ۸.‏ قوم خودسر یَهُوَه به چه طریق‌هایی او را به غضب آورده‌اند؟‏

^۷ یهودیان خودسر با رفتار زشت خود بارها یَهُوَه را رنجانیده‌اند.‏ او اَعمال ناخوشایند ایشان را چنین توصیف می‌کند:‏ «قومی که پیش رویم غضب مرا همیشه به هیجان می‌آورند،‏ که در باغات قربانی می‌گذرانند و بر آجرها بخور می‌سوزانند.‏ که در قبرها ساکن شده،‏ در مَغاره‌ها منزل دارند،‏ که گوشت خِنزیر می‌خورند و خورش نجاسات در ظروف ایشان است.‏ که می‌گویند:‏ ‹ در جای خود بایست و نزدیک من میا زیرا که من از تو مقدّس‌تر هستم.‏› اینان دود در بینی من می‌باشند و آتشی که تمامی روز مشتعل است.‏» (‏ اِشَعْیا ۶۵:‏۳-‏۵ )‏ چنین افراد عابدنمایی ‹پیش روی› یَهُوَه او را به غضب می‌آورند.‏ عبارت ‹پیشی روی› یَهُوَه می‌تواند به معنای آن باشد که آنان وقیحانه و توهین‌آمیز عمل می‌کنند و حتی به خود زحمت نمی‌دهند که اَعمال زشتشان را پنهان نمایند.‏ آیا ارتکاب گناه بخصوص در حضور کسی که باید به او حرمت گذاشت و از او اطاعت کرد کاری نکوهیده و شرم‌آور نیست؟‏

^۸ این گناهکاران پارسانما در واقع به یهودیان دیگر می‌گویند:‏ «نزدیک من میا زیرا که من از تو مقدّس‌تر هستم.‏» چه ریاکاری و تزویری!‏ این «عابدان» برای خدایان کاذب قربانی تقدیم می‌کنند و بخور می‌سوزانند در حالی که چنین کاری در شریعت خدا ممنوع شده است.‏ (‏ خروج ۲۰:‏۲-‏۶)‏ آنان در میان قبرها نشسته‌اند.‏ از این رو،‏ بر طبق شریعت ناپاک می‌باشند.‏ (‏ اعداد ۱۹:‏۱۴-‏۱۶)‏ و گوشت خِنزیر (‏ یا خوک)‏ که غذایی ناپاک است تناول می‌کنند.‏a (‏ لاویان ۱۱:‏۷)‏ با این همه،‏ به خاطر فعالیت‌های مذهبی‌شان خود را از یهودیان دیگر مقدّس‌تر می‌دانند و نمی‌خواهند که کسی به ایشان نزدیک شود مبادا از معاشرت با آنها یهودیان دیگر نیز تقدّس یابند یا به عبارت دیگر پاک گردند.‏ اما خدا که غیور است و می‌خواهد که بندگانش فقط او را بپرستند در این باره دیدگاهی کاملاً متفاوت دارد!‏ —‏ تثنیه ۴:‏۲۴.‏