اعتماد به «بخت»

۱۳،‏ ۱۴.‏ کدام اَعمال قوم یَهُوَه نشانگر آن است که او را ترک کرده‌اند،‏ و عاقبت این کار آنان چه خواهد بود؟‏

^۱۳ نبوّت اِشَعْیا سپس دوباره به کسانی می‌پردازد که یَهُوَه را ترک کرده با خودسری به بت‌پرستی خود ادامه می‌دهند.‏ در این نبوّت می‌خوانیم:‏ «شما که خداوند را ترک کرده و کوه مقدّس مرا فراموش نموده‌اید،‏ و مائده‌ای به جهت بخت مهیا ساخته و شراب ممزوج به جهت اتفاق ریخته‌اید.‏» (‏ اِشَعْیا ۶۵:‏۱۱؛‏ چاپ ۱۹۹۶ )‏ این یهودیان منحرف به بت‌پرستی ملت‌های کافر دچار شده‌اند و برای خدای «بخت» و خدای «اتفاق» مائده یا سفرهٔ غذا و نوشیدنی می‌گسترند.‏b چه بر سر کسانی می‌آید که با ساده‌لوحی به چنین خدایانی توکّل می‌کنند؟‏

۱۵.‏ مسیحیان حقیقیِ امروز چگونه طبق هشداری که در اِشَعْیا ۶۵:‏۱۱،‏ ۱۲ آمده است عمل می‌کنند؟‏

^۱۵ امروزه مسیحیان حقیقی به اخطاری که در اِشَعْیا ۶۵:‏۱۱،‏ ۱۲ آمده است توجه می‌کنند.‏ آنان به «بخت» به صورت نیرویی فوق‌طبیعی که می‌تواند به نفع شخص وارد عمل شود،‏ نمی‌نگرند.‏ از این رو،‏ از هر گونه قمار پرهیز می‌کنند و دارایی خود را برای خوشنود ساختن خدای «بخت» هدر نمی‌دهند.‏ مسیحیان حقیقی اطمینان دارند که اشخاصی که خود را وقف خدای بخت می‌کنند سرانجام همه چیز خود را از دست می‌دهند زیرا یَهُوَه در مورد ایشان می‌گوید:‏ «شما را به جهت شمشیر مقدّر ساختم.‏»